Got 0 bytes response, method=default Response decode error List Arcybiskupa Katowickiego do Kapłanów na Wielki Post 2017

katedra

List Arcybiskupa Katowickiego do Kapłanów na Wielki Post 2017

Drogi Bracie!

Wezwanie Jezusa Chrystusa do nawrócenia, skierowane w Wielkim Poście do całego Ludu Bożego, jest w szczególny sposób zwrócone także i do każdego z nas, kapłanów – sług Ewangelii, abyśmy wszystkim dali przykład postu, modlitwy i jałmużny. W związku z tym zwracam się do Księdza w kilku sprawach duszpasterskich i proszę o ich rozważenie, tym bardziej że naszym zadaniem jest ciągle dążyć do doskonałości, jak również wprowadzać uchwały II Synodu Archidiecezji Katowickiej, a więc obowiązujące prawo, w rzeczywistość duszpasterskiej posługi.

1. Nabożeństwa pokutne oraz sakrament pokuty i pojednania

Wszystkim duszpasterzom powinno zależeć, by jak najlepiej sprawować sakrament pokuty i pojednania. II Synod przypomina o dobrym zwyczaju dyżurowania w konfesjonale pół godziny przed każdą Mszą św., a także zachęca, by wychowywać wiernych do korzystania z tego sakramentu przed Eucharystią a nie w jej trakcie (II SAK, 381). W celu kształtowania postawy pokutnej II Synod zalecił udział wiernych w nabożeństwach pokutnych, które podkreślają społeczny charakter grzechu i pojednanie grzesznika ze wspólnotą wierzących (II SAK, 382). Poprzez takie nabożeństwa wierni mogą lepiej przygotować się do sakramentu pokuty i pojednania i głębiej go przeżyć. Wprowadzenie do nowych Obrzędów Pokuty zaleca praktykowanie nabożeństw pokutnych zwłaszcza w Adwencie i Wielkim Poście. Troska duszpasterska o wiernych nakazuje nam dzisiaj służyć w konfesjonale czasem dłużej niż to mamy w zwyczaju. Zachęcam, by choć jeden raz w czasie Wielkiego Tygodnia stworzyć okazję do spowiedzi dla pracujących do późna i przedłużyć dyżur np. do godz. 22:00.

2. Triduum Paschalne. Uwagi ogólne i szczegółowe

„Największe misteria odkupienia ludzkiego Kościół obchodzi co roku od wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek aż do Nieszporów Niedzieli Zmartwychwstania. Ten czas (...) nazywa się «Triduum Paschalne», ponieważ wtedy uobecnia się i dokonuje misterium Paschy, to jest przejście Pana z tego świata do Ojca. Sprawując to misterium, Kościół przez znaki liturgiczne i sakramentalne ściśle jednoczy się z Chrystusem, swoim Oblubieńcem” (List okólny o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych z 16 I 1988, nr 38). Ważnym zadaniem dla każdego duszpasterza – przede wszystkim Proboszcza, ale i jego współpracowników – jest dobre przygotowanie liturgii tych najważniejszych dni. II Synod Archidiecezji Katowickiej zaleca „powołanie zespołu liturgicznego” (nr 372). Przygotowanie bogatej liturgii Triduum może być dobrą okazją do zaistnienia takiego zespołu. W perspektywie Triduum Sacrum „służba liturgiczna winna zostać starannie pouczona co do czynności, jakie poszczególni posługujący mają wykonywać. Innym parafianom niech Duszpasterze jak najlepiej wyjaśnią znaczenie i porządek obrzędów Triduum Paschalnego i przygotują ich do czynnego i owocnego udziału” (List okólny o przygotowaniu..., nr 41). Podobnie „śpiew ludu, asystujących i kapłana ma szczególne znaczenie w odprawianiu obrzędów Wielkiego Tygodnia, a zwłaszcza Triduum Paschalnego, ponieważ jest bardzo zgodny z uroczystym charakterem tych dni” (List okólny o przygotowaniu..., nr 42). Dlatego nie rezygnujmy łatwo ze śpiewu Pasji, zarówno w Niedzielę Palmową, jak i w Wielki Piątek. Niech uroczysty śpiew towarzyszy również poszczególnym częściom obrzędów Triduum Sacrum.

3. Wielki Czwartek

Liturgia Mszy św. Wieczerzy Pańskiej powinna być szczególnie starannie przygotowana, łącznie ze śpiewami, a przede wszystkim z uroczystym śpiewem uwielbienia za dar Eucharystii i kapłaństwa (np.: Te Deum; Dziękujemy Ci, Ojcze nasz). Tę liturgię powinni celebrować wszyscy kapłani, aby każdy z nas mógł we Mszy św. Wieczerzy Pańskiej niejako na nowo zanurzyć się w ofiarowane mu kapłaństwo. Cała wieczorna liturgia tego dnia kieruje nasze myśli do Wieczernika, gdzie Jezus wraz z Apostołami spożył Wieczerzę Paschalną, ostatnią przed swą męką i śmiercią. Pięknym elementem wieczornych celebracji jest uroczysty obrzęd umywania nóg: mandatum. Zachęcam, by z niego nie rezygnować.

Zapraszam Cię także, drogi Bracie, na Mszę św. Krzyżma do katedry. Zapraszam do koncelebrowania Mszy św. i do ponowienia przyrzeczeń kapłańskich. Niech wspólna celebracja tajemnicy Eucharystii, którą rozpoczniemy o godz. 10:00, będzie naszym dziękczynieniem za otrzymane łaski i wyrazem jedności. Przedłużeniem liturgicznego świętowania będzie braterskie spotkanie w naszym seminarium duchownym.

4. Wielki Piątek

W Wielki Piątek i Wielką Sobotę Kościół nie sprawuje Eucharystii, lecz modli się liturgią godzin. W związku z tym proszę, aby wszędzie, gdzie to tylko możliwe – sprawowano w Wielki Piątek i Wielką Sobotę godzinę czytań z jutrznią. Można do tego zaangażować osoby związane ze wspólnotami i ruchami kościelnymi (II SAK, 397). II Synod podkreśla także, że do adoracji krzyża używamy tylko jednego krzyża; domaga się tego prawidłowość znaku (nr 395; List okólny o przygotowaniu..., nr 69). Przy okazji przypominam, że ofiary zebrane przy okazji adoracji krzyża w Wielki Piątek i Wielką Sobotę przeznaczamy w całości na potrzeby Bożego Grobu, chrześcijan i Kościoła w Ziemi Świętej. Zastępują one kolektę w czasie liturgii Wielkiego Piątku.

5. Wielka Sobota

Zgodnie z ogólną zasadą teologiczną, że każdemu działaniu sakramentalnemu towarzyszy słowo (por. KKK 1153 i następne), należy zadbać, aby tradycyjne błogosławieństwo pokarmów było połączone z krótką wielkanocną katechezą. Poważnym duszpasterskim zaniedbaniem jest niewykorzystanie możliwości głoszenia Ewangelii nadziei tym, którzy do kościoła przychodzą tylko okazyjnie, np. z racji „święconego”. Przybywających na błogosławieństwo pokarmów należy skierować do Grobu Pańskiego, gdzie Chrystus oczekuje czasu zmartwychwstania, a nade wszystko wskazać na Eucharystię – Chrystusa, Zwycięzcę grzechu i jego skutków.

Trzeba także zwrócić uwagę na poprawność formułowania ogłoszeń parafialnych. Chodzi o to, aby nie używać określeń „Liturgia Wielkiej Soboty” lub podobnych. Trzeba troszczyć się o to, by mieć świadomość i pomagać w tym wiernym, że w Wielką Sobotę – poza sprawowaniem liturgii godzin – nie ma innej liturgii. To, co zazwyczaj nazywa się „Liturgią Wielkiej Soboty” i czasem jako taką się traktuje, nie jest „Liturgią Wielkiej Soboty”, lecz Liturgią Wielkanocną, czyli Wigilią Paschalną – uroczystym czuwaniem ze względu na Paschę Pana, która dokonała się w Jego zmartwychwstaniu.

6. Wigilia Paschalna

„Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy; nie wolno ich rozpoczynać zanim nie zapadnie noc, a należy je zakończyć przed świtem dnia niedzielnego. Tę zasadę należy interpretować ściśle i tak przestrzegać. Wyklucza się przeciwne tej zasadzie nadużycia i zwyczaje tu i ówdzie spotykane, według których Wigilię Paschalną odprawia się o tej godzinie, o jakiej antycypuje się msze niedzielne” (List okólny o przygotowaniu..., nr 78). II Synod precyzuje, że celebrację należy rozpocząć najwcześniej o godz. 20:00. Liturgia Wigilii Paschalnej powinna tak wrosnąć w świadomość wiernych i praktykę Kościoła jak Msza Pasterska w Noc Bożego Narodzenia, której czasu celebracji nikt nie kwestionuje. Mszał Rzymski obowiązujący w Kościele w Polsce od 1986 roku daje do wyboru organizowanie procesji rano albo bezpośrednio po celebracji Wigilii Paschalnej. Warto jednak dążyć do ujednolicenia diecezjalnej praktyki i złączyć procesję rezurekcyjną z wieczorną celebracją. Procesja rezurekcyjna jest „uroczystym ogłoszeniem Zmartwychwstałego Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego” (MR, Wigilia Paschalna, nr 57). Nie można jednak zaprzeczyć, że to uroczyste ogłoszenie triumfu Zmartwychwstałego dokonało się już podczas sprawowania Wigilii Paschalnej, a w orędziu Exsultet cały świat został wezwany do radości! Wierni będą uczestniczyli w Wigilii Paschalnej sprawowanej w łączności z procesją rezurekcyjną, jeśli Duszpasterz we właściwy sposób – korzystając z dokumentów Stolicy Apostolskiej – przedstawi Radzie Duszpasterskiej i wszystkim wiernym, racje przemawiające za takim porządkiem Liturgii Nocy Paschalnej.

Drogi Księże!

„Wielki Post jest czasem sprzyjającym odnowieniu siebie w spotkaniu z Chrystusem żyjącym w Jego Słowie, w sakramentach i w bliźnim. Pan – który podczas czterdziestu dni spędzonych na pustyni zwyciężył podstępy kusiciela – wskazuje nam drogę, którą trzeba pójść. Niech Duch Święty prowadzi nas do podjęcia prawdziwej pielgrzymki nawrócenia, by odkryć na nowo dar Słowa Bożego, by zostać oczyszczonymi z grzechu, który nas zaślepia i służyć Chrystusowi obecnemu w braciach potrzebujących (...) Módlmy się za siebie nawzajem, abyśmy uczestnicząc w zwycięstwie Chrystusa, umieli otworzyć nasze drzwi dla osób słabych i ubogich. Wówczas będziemy mogli w pełni żyć i świadczyć o radości paschalnej” (Papież Franciszek, Orędzie na Wielki Post 2017).

Wielki Post to czas, kiedy w naszych kościołach parafialnych wystawiamy księgę trzeźwości i zachęcamy wiernych świeckich do podejmowania postanowień osobistej abstynencji. Doświadczenie nieustannie potwierdza, że skuteczna droga do przemiany złych obyczajów i do trzeźwości prowadzi poprzez abstynencję wielu. Do każdego więc z wiernych kierujemy serdeczną prośbę i zachętę do trzeźwości i o podjęcie daru całkowitej abstynencji.  

W świętym czasie Wielkiego Postu zrezygnujmy z napojów alkoholowych! Niech będzie to dar naszej miłości do Boga i bliźnich. Wesprzyjmy tych, którzy walczą o swoją trzeźwość, potrzebują naszej pomocy i świadectwa! Pamiętajmy o zasadzie: Verba docent, exempla trahunt!

Drogi Bracie!

Na początku Wielkiego Postu zwracam się także z serdeczną zachętą, aby wspólną troskę duszpasterską o wiernych wyrazić również przez wspólną modlitwę brewiarzową w ich intencji, w wymiarze przynajmniej jednej godziny liturgicznej codziennie. Liturgię wybranej godziny można celebrować: podczas spotkań na probostwie, w domowej kaplicy (o ile taka istnieje) lub w kościele w połączeniu z nawiedzeniem Najświętszego Sakramentu. Nasza wspólnotowa modlitwa jest potrzebna szczególnie wtedy, kiedy coraz częściej potykamy się o nieskuteczność naszej duszpasterskiej oferty. W takich sytuacjach sam Chrystus radził, by korzystać z środków ubogich jak post i modlitwa, gdyż one okazują się najbardziej skutecznym środkiem duszpasterskiego oddziaływania (por. Mt 17,21). Zachęcam by brać codziennie we wspólnocie kapłańskiej do rąk brewiarz, mając przed oczyma panoramę spraw i problemów, z którymi borykają się dusze powierzone Twojej pasterskiej trosce. Niech pamięć o nich dodatkowo motywuje, aby stale wznosić ręce do Pana i trwać na wspólnej modlitwie, aby sprawa Boża zwyciężała.

Korzystając z okazji, składam Księdzu serdeczne życzenia owocnego przeżycia Triduum Paschalnego, a z okazji Świąt Wielkiej Nocy życzę, aby zwycięstwo dobra nad złem i życia nad śmiercią stało się źródłem radości i nadziei. Niech potęga ofiarowanej nam Bożej miłości stanie się umocnieniem, aby „iść i głosić” Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Niech orędzie Wielkiej Nocy Paschalnej, na nowo odkryte i przyjęte, dodaje nam sił potrzebnych do życia, a Maryja, Prawdziwa Uczennica Chrystusa, niech będzie Nauczycielką wiary, tak potrzebnej, by żyć zmartwychwstaniem w naszej codzienności.

W tej myśli z serca błogosławię.

 

†Wiktor Skworc

ARCYBISKUP METROPOLITA

KATOWICKI

 

VAI – 7764/17

Katowice, Środa Popielcowa, 01.03.2017 r. 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media