Got 0 bytes response, method=default Response decode error Aby człowiek rósł, a z nim jego miasto, jego dom

katedra

Aby człowiek rósł, a z nim jego miasto, jego dom

Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Rydułtowy; 25-lecia istnienia miasta. 2017.03.01

 

Zbigniew Herbert w „Raporcie z oblężonego miasta” pisał:

„i jeśli Miasto padnie a ocaleje jeden

on będzie niósł Miasto w sobie po drogach wygnania

on będzie Miasto”

 

Choć słowa poety wydają się z innego świata, nie ulega wątpliwości, że ostatecznie miasto to człowiek, to ludzie, którzy tworzą rzeczywistość życia w określonej przestrzeni i w konkretnym czasie. W tak rozumianym mieście dostrzegamy mieszkańców; ludzi pracy fizycznej i umysłowej, rzemieślników i górników. Widzimy również osoby starsze, niepełnosprawnych, chorych, bezrobotnych, ubogich… cały ludzki świat, w tym także szpital z jego problemami. Wspominamy minione pokolenia od wieku XIII poczynając!

I wy, drodzy Bracia i Siostry, jesteście miastem, wy jesteście społecznością miasta Rydułtowy. Stąd obecna Msza święta jest sprawowana za was, z wdzięczności Bogu za dzieje tej przestrzeni życia jaką jest miasto Rydułtowy.

Bracia i Siostry!

Dzieje Rydułtów to również historia zbawienia, iluż bowiem zostało ochrzczonych w tym kościele św. Jerzego; iluż bierzmowanych, iluż wstąpiło w sakramentalne związki małżeńskie…?! Tu narodzili się do nowego życia w Bogu, tu również wielu przeszło już bramę śmierci, aby wejść w wieczność, do miasta już nie ręką ludzką zbudowanego, lecz wiecznie trwałego w niebie.

Miasto Rydułtowy nie jest więc tylko przestrzenią i czasem – tu i teraz – ale także wspólnotą pielgrzymów ku temu, co w górze; idących w pielgrzymce wiary do wiecznych przeznaczeń, kierując się pierwszym i najważniejszym przykazaniem – miłości Boga i bliźniego!.

Najpierw miłość Boga, bo kogo On kocha, ten nigdy nie umiera. Następnie miłość bliźniego, bo ona buduje międzyludzkie więzi na poziomie małżeństw, rodzin, sąsiedztwa i całej społeczności.

Miasto rośnie dzięki wzajemnej miłości i służbie, która wyraża się w podstawowym szacunku do każdego, ale i w trosce, aby każdy z mieszkańców mógł rozwinąć w pełni swój potencjał, tak fizyczny, jak i umysłowy, nade wszystko zaś potencjał ducha. Służy temu realizacja zasady dobra wspólnego i solidarności społecznej, bez których niemożliwe jest budowanie społeczeństwa.

Chrześcijanin jest powołany do działań charytatywnych z miłości. Ona jest cnotą, która wskazuje, co należy czynić, a czego unikać – aby człowiek rósł, a z nim jego miasto, jego dom (por. 2 Kor 5,20).   

Bracia i Siostry!

Jak relacjonuje Ewangelia, apostołowie opuścili wszystko i poszli za Jezusem. Każdy z nas jest w pewnym sensie wezwany do tego samego: do opuszczenia wszystkiego, co oddala nas od Boga; do porzucenia grzechów; do nawrócenia i życia według woli Bożej objawionej w przykazaniach. Tylko wtedy będziemy mogli stawać się dla innych drogowskazem, znakiem, przykładem godnym naśladowania.

Drodzy, Bracia i Siostry!

Dziś w Rydułtowach, w 25 rocznicę nadania temu miastu praw miejskich, wspominamy też niedawno minioną 25-rocznicę reformy samorządowej, a zarazem historię działania poszczególnych samorządów, które wybrane w wolnych wyborach zostały wezwane do społecznej służby lokalnym społecznościom.

Dar, jakim są poszczególne głosy wyborców, bywa pomnożony poprzez przyjęcie wyzwań, jakie społeczność stawia wybranym; jakie wynikają z zasady dobra wspólnego oraz z zasady solidarności. Być wybranym oznacza, więc służbę ludziom; służbę, która wzbogaca wszystkich, umożliwiając rozwój i pomnożenie dobra wspólnego, które jest wartością obiektywna.

Z perspektywy 25 lat możemy zauważyć, że nasze samorządy spełniły oczekiwania twórców reformy i oczekiwania społeczne; wywiązywały się i wywiązują z zadań, które wynikają z prawa i zasad życia społecznego, o których wspomniałem wcześniej. Po dziesiątkach lat totalitarnego centralizmu i centralnie sterowanej gospodarki możliwa się stała realizacja zasady pomocniczości, dzięki której została wyzwolona energia ludzi, zdolnych do wzięcia odpowiedzialności za losy swych małych ojczyzn. Efekty tego wyzwolonego ludzkiego potencjału są dostrzegalne. Ostatecznie to on zadecydował o aktualnym obliczu i kondycji naszej Ojczyzny, która dziś samorządem stoi!

Reforma samorządowa przyniosła nam wiele dobra, pozwoliła budować społeczeństwo obywatelskie; dała możliwość osobom, rodzinom, władzom i instytucjom lokalnym uczestniczyć w życiu społecznym, kulturalnym, ekonomicznym i politycznym; uświadomiła, że każda osoba, rodzina i pośrednie organizmy społeczne mają do zaoferowania wspólnocie coś oryginalnego, niepowtarzalnego. Nauczyła patriotyzmu m.in. przez przywrócenie znaczenia i wartości pojęciu „mała ojczyzna” i ojcowizna. Umożliwiła współpracę trzech podmiotów życia społecznego – rodziny, szkoły i Kościoła w zakresie moralnego wychowania społeczeństwa i kształtowania prospołecznych postaw. 

Wiemy też, że minione 25 lat nie były jedynie pasmem sukcesów. Były i są ograniczenia niejako zewnętrzne, kompetencyjne; ograniczenia związane z niedoborem środków, m.in. dlatego, iż dokonuje się cesji uprawnień i zadań na samorządy i równocześnie centralizuje finanse!

Musimy również zwrócić uwagę na niepokojące postawy obywateli wyrażające się w niewystarczających formach uczestnictwa w życiu społecznym; w braku poczucia odpowiedzialności, co wyraża się m.in. w odniesieniu do spraw związanych z ekologią; zapominamy, iż ziemia jest naszym wspólnym domem.

W tym względzie Wasza służba społeczna, drodzy Samorządowcy, ma wymiar formacyjny i wychowawczy. Im lepiej służycie lokalnym społecznościom, tym bardziej zachęcacie ludzi do świadomego, odpowiedzialnego uczestnictwa w życiu publicznym, mobilizujecie do większej odpowiedzialności.

Świętując dziś rocznicę – jubileusz 25 powstania i istnienia miasta Rydułtowy, podejmijcie na nowo wezwania wynikające ze społecznego wybrania. Niech dobro wspólne i każdego będzie pierwszą i najważniejszą zasadą budowania społeczeństwa obywatelskiego i solidarnego. O to modlimy się tą Eucharystią, która buduje wspólnotę człowieka z Bogiem i wspólnotę ludzi między sobą. Uczy wrażliwości i umiejętności dzielenia się chlebem.

Pani Prezydent! Panie Przewodniczący Rady! Drodzy Samorządowcy! Przyjmijcie moje podziękowanie. Tak wiele udało się dokonać dzięki waszej społecznej służbie; dzięki współpracy samorządu lokalnego i Kościoła w różnych kwestiach życia społecznego.

Dziękuję Wam za wspieranie działalności edukacyjnej i charytatywnej, za wszelką pomoc w realizacji zadań wynikających z obecności Kościoła na tej ziemi.

I to moje podziękowanie wypowiadam przed Bogiem tą ofiarą Mszy św. – za was, w waszych intencjach. A wspólnie modlimy się za to miasto i jego mieszkańców.

Nasza wspólna modlitwa wyraża wolę służenia człowiekowi. Dziękuję Wam za współdziałanie i realny udział w społecznej służbie.

W czerwcowe dni będziemy znowu wspominali pierwsza wizytę Jana Pawła II w naszej Ojczyźnie i Jego słowa: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”! To nie było wezwanie do bezczynności, tylko do działania inspirowanego Duchem Świętym, Duchem Ewangelii!

Przywołuję te słowa nad Wami i proszę, aby Duch Święty zstąpił i przez Waszą pracę odnawiał oblicze tej rydułtowskiej ziemi, oblicze naszej małej ojczyzny i jej mieszkańców.

A na pomoc wzywamy św. Jerzego… niech wam pomaga wszelkie zło zwyciężać dobrem. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media