Got 0 bytes response, method=default Response decode error Co przerasta człowieka, nie przerasta Boga...

katedra

Homilia na I Niedzielę Adwentu

27 listopada 2016 r.

Msza Święta Barbórkowa – transmisja radiowa

Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy...

 

Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia, wierni zebrani w tym kościele i przy radioodbiornikach, zwłaszcza chorzy, cierpiący, słabi...

Drodzy górnicy, którzy w tych dniach szczególną pamięć kierujecie ku Waszej Patronce, Świętej Barbarze...

Kiedy w 1994 usłyszałem z ust ówczesnego Arcybiskupa Katowickiego, że posyła mnie do parafii NMP Matki Kościoła w Jastrzębiu Zdroju, zamieszkałej przede wszystkim przez rodziny górników, powiedziałem mu: to mnie przerasta. Odpowiedział: a co nas nie przerasta? Moje obawy nie były abstrakcyjne. Miałem doświadczenie trudnych lat walki braci górniczej o wolność, byłem świadkiem trudnych chwil naznaczonych krwią górników w stanie wojennym, umierających w obronie godności ludzkiej i etosu górniczej pracy, znałem doskonale trud i niebezpieczeństwo ich pracy, kontekst jastrzębskich porozumień społecznych.

Tak, wydawało mi się naprawdę: to mnie przerasta...

Wracają do mnie te słowa dzisiaj, w I Niedzielę Adwentu, kilka dni przed wspomnieniem Świętej Barbary, kiedy Kościół przemawia słowami Izajasza Chodźcie, postępujmy w światłości Pańskiej! A zatem: pośród ciemności adwentowych poranków i wieczorów, w kontekście ciemności kopalnianych chodników, mówimy za Izajaszem: Chodźcie, postępujmy w światłości Pańskiej!

Izajaszowa wizja końca czasów przedstawiona nam w I Niedzielę Adwentu, to wizja chwalebna. Jej głównym rysem jest znak pokoju, pokój jako gwarancja stabilności: Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.

A zatem pokój, o który modliliśmy się wraz z psalmistą: Niech pokój panuje w twych murach, a pomyślność w twoich pałacach. Pokój, który powinien być dla nas, jak to określił Paweł w Liście do Rzymian, godziną powstania ze snu...

Tak... o tym jest dzisiejsza Liturgia Słowa.

Obserwując jednak to, co dzieje się wokół nas, widząc nastroje niepokoju na świecie, słysząc nieustanne konflikty w naszym własnym domu – ojczyźnie – czy nie myślimy często, że to jest zbyt trudne? Przekucie mieczy nienawiści na pługi spulchniające glebę i włócznie złości na sierpy karmiące chlebem? Czy to nie jest za dużo na nasze ludzkie siły? Na nasze tu i teraz?

Siostry i bracia...

To, co przerasta człowieka, nigdy nie przerasta Boga. Wiedziała o tym Święta Barbara, piękna córka bogatego poganina, niezwykle mądra, podobno pod wpływem wielkiego Orygenesa z Aleksandrii ochrzczona, sama poświęciła siebie Bogu ślubem czystości, głodzona następnie i straszona przez ojca, torturowana, a wreszcie zamordowana. Nie ma takiej siły w człowieku, która jest w stanie znieść taki ogrom cierpienia, a raczej człowiek nie jest w stanie posiadać jej sam z siebie. Ona zawsze jest z Boga. Jeśli zatem pytamy samych siebie – jak żyć pokojem z Izajaszowych wizji w podzielonym społeczeństwie, w świecie kipiącym od konfliktów i pogardą jednego człowieka wobec drugiego, na ziemi, na której brat zabijał brata strzelając do niego pod kopalnią „Wujek” a dzisiaj strzela do swoich braci nienawiścią, podejrzeniami, złością, pogardą, to odpowiedź może być tylko jedna:

to nas przerasta... nas jako ludzi – tak.

Ale nas, jako wierzących w Boga – nie!

Moi drodzy –

nasze myśli kierujemy dzisiaj ku górnictwu. Od zawsze kojarzonym ze śląskim etosem pracy, choć przecież są i inne regiony w naszej ojczyźnie, gdzie górnicy trudzą się wydobyciem. Czy w dobie marketingowych zabiegów ukierunkowanych na zysk mówienie o pracy i jej etosie nie brzmi jak pieśń zaprzeszłych epok? Być może tak! Ale nieważne jak brzmi, bo przecież dźwięk w każdym uchu w dużej mierze zależy od słuchającego – ważne: co oznacza naprawdę. A w społeczności tej ziemi zawsze istniały trzy nadrzędne wartości: religia, rodzina i praca. Istotna była jej jakość, jakość pracy, która zawsze musiała być dobrze, rzetelnie i solidnie wykonana. Słowa „Szczęść Boże!”, które jej nieodłącznie towarzyszyły, do dzisiaj są świadectwem zależności człowieka od Boga. Człowiek może o szczęście dbać, może o nie nawet walczyć, ale jedynym skutecznym źródłem tego szczęścia zawsze pozostanie tylko Pan Bóg.

Stąd i dzisiaj – jeśli stajemy wobec problemu górnictwa, żmudnych rozliczeń i kalkulowania zysków oraz strat, nie wolno nam działać inaczej jak tylko ze świadomością, że źródłem wszelkiego dobra – w tym dobra, które jest w nas, zawsze jest Pan Bóg. I jeśli ktokolwiek, w jakikolwiek sposób chce uczestniczyć w ochronie dobra, w budowaniu dobrej przyszłości, w ubogacaniu społeczeństwa, nie może zapomnieć o Izajaszowej modlitwie:

Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. (...) Chodźcie, postępujmy w światłości Pańskiej!

Siostry i Bracia...

Nadeszła godzina powstania ze snu. To jest Adwent przecież. Trzeba się obudzić.

Kiedyś zapytano mnie, dlaczego ciężkiej pracy górników patronuje kobieta. Odpowiedziałem tak: Myślę że na górniczy trud potrzeba spojrzenia nie tylko mężczyzny, ale również kobiety. Dopiero takie spojrzenie daje jakąś pełnię. Ponadto, konkretnie nawiązując do świętej Barbary, wiemy z podań że przeżywała ciemności lochów wieży, na które skazał ją ojciec. I pośród tych ciemności fizycznych i duchowych, z którymi musiała się zmagać, odnajdywała prawdziwe źródło światła w Bogu, któremu do końca zawierzyła. Górnikowi który nie tylko szuka światła pod ziemią, ale również pośród ciemności tego życia, święta Barbara może być doskonałą przewodniczką.

Pozostawiam te słowa każdemu z Was, jako słowa moich życzeń. Nie tylko na wspomnienie Świętej Barbary, lecz przede wszystkim na cały Adwent, również Adwent całego Waszego życia, w którym oczekujecie na spotkanie z Chrystusem w wieczności, kiedy nie będzie już mieczy i włóczni, nienawiści i złości, bo wszyscy postępować będziemy w świetle.

Prawdziwym świetle Pana... 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media