Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: "Idźmy wspólnie, by ogłaszać wielkie dzieła Pana!"

katedra

Abp Skworc: "Idźmy wspólnie, by ogłaszać wielkie dzieła Pana!"

Nabożeństwo Ekumeniczne
na rozpoczęcie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan.
Katowice, kościół p.w. Zmartwychwstania Pańskiego. 17.01.2016

1.    Rozpoczyna się wyjątkowy i błogosławiony czas dla wspólnoty ludzi wierzących w Chrystusa. Rozpoczynamy Tydzień wspólnego wołania o łaskę jedności; o spełnienie się modlitwy i woli Jezusa, wypowiedzianej w Modlitwie Arcykapłańskiej, „aby byli jedno”!
    Serdecznie dziękujemy biskupowi Marianowi za zaproszenie na wspólne słuchanie słowa Bożego i modlitwę w kościele Zmartwychwstania Pańskiego. Bóg zapłać za obecność wszystkim, duchownym i świeckim, których tu przyprowadził Duch Chrystusa, Duch miłości, jedności i pokoju.
    Dziękujemy naszym Siostrom i Braciom, Chrześcijanom z Łotwy, za przygotowanie materiałów na tegoroczny tydzień; jesteśmy im wdzięczni za wybór czytań i hasło tegorocznego tygodnia. Zostało ono zaczerpnięte z 1. Listu św. Piotra: „Wezwani, by ogłaszać wielkie dzieła Pana”.   
Jesteśmy wezwani do odważnej radości, jakże potrzebnej w świecie, gdzie odbierane są nam naturalne motywy radości. Pozostają motywy mające swoje źródło w Bożym objawieniu. Jesteśmy wezwani, aby je ogłaszać:, „by ogłaszać wielkie dzieła Pana”.
Bracia i Siostry!
To nasze zadanie na ten tydzień i na zawsze. W naszej codzienności skupiamy się bowiem na pokonywaniu bieżących trudności, żalimy się na niesprzyjające okoliczności egzystencjalne a zapominamy o tym, że „teraźniejszych cierpień nie można stawiać na równi z mającą nastąpić chwałą, która zostanie w nas objawiona” (Listu św. Pawła do Rzymian 8,18).
Bracia i Siostry!
Wezwani, by ogłaszać wielkie dzieła Pana”. Dzieł Pana jest wiele, wszystkie są zapisane na kartach ewangelii; są zapisane na kartach dziejów ludzkiej rodziny, naszej Ojczyzny i w naszych osobistych życiorysach. Tym pierwszym i fundamentalnym dziełem jest nasz chrzest święty! Jakże dziś – kiedy wspominamy 1050 rocznicę chrztu naszej ojczyzny - nie głosić wspólnie – Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu! Jakże wspólnie nie śpiewać- Ciebie Boga wysławiamy..
Jakże w tym kościele pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego nie dziękować za Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego, jakże nie dziękować za Jego losową wspólnotę z nami od chrzcielnych wód Jordanu po ukazanie się w chwale Zmartwychwstania! To przez Niego otrzymaliśmy Ducha usynowienia, w którym wołamy Obba Ojcze! Jesteśmy dziećmi Boga, współdziedzicami Chrystusa!
Mamy głosić wielkie dzieła Pana! Zestawmy kilka faktów. Jesteśmy w kościele Zmartwychwstania Pańskiego; w pierwszy dzień tygodnia i czytamy ewangelię  o zmartwchwstniu. Wnioski nasuwają się same!
Winnismy czynić to samo co św. Paweł – głosić Chrystusa Ukrzyżowango i Zmartwychwstałego, bo to cała prawda o Nim. Niech to będzie nasze wspólne ekumeniczne działanie; niech nim bedzie również nasza troska o niedzielę. W dokumencie – Apelu Kościołów w Polsce o poszanowanie i świętowanie niedzieli, wydanym wspólnie 20 stycznia 2015 r. napisaliśmy:  
Fundamentem chrześcijańskiego życia jest wiara w Jezusa Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał, by nas zbawić. Dzięki Niemu otrzymaliśmy Ducha Świętego, by odziedziczyć błogosławione królestwo Ojca. Niedzielne przeżywanie tych wydarzeń, spotkanie ze słowem Bożym i modlitwą, pogłębia i umacnia tę wiarę. Co więcej, Pan Jezus zapewnił: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20). Niedziela, dzień zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, powinna być zatem dniem modlitwy, świętowania, świadectwa. Wypełnia ona duchową prawdę Bożego przykazania: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił” (por. Wj 20,8–11) – przynajmniej jeden dzień w tygodniu poświęć Bogu, sobie i bliźniemu; wypocznij fizycznie, intelektualnie, duchowo
Jesteśmy dziś zaproszeni, aby właśnie w niedzielę głosić dzieło Pana; proklamować i zwiastować, Jezus żyje a zmartwychwstanie Jezusa jest przełomowym wydarzeniem w historii świata. Powstając z martwych Jezus pokonał na zawsze grzech, śmierć i szatana, a królestwo Boże przybliżyło się ku nam.
Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!
3.    Głoszenie orędzia o zmartwychwstaniu rozpoczęło się od świadectwa dwóch kobiet, które spełniły otrzymane polecenie otrzymane od Zmartwychwstałego: „Idźcie i oznajmijcie moim braciom” (Mt 28, 10).
Tak realizował się Boży plan zbawienia. Świadectwo dwóch Marii - i wszystkich innych świadków prawdy o Jezusie – jest głoszone wszystkim narodom. Spełniany jest nieustannie misyjny nakaz Jezusa: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody... Chrześcijaństwo przeżyło imperium rzymskie i wszystkie kolejne imperia, a stało się to dzięki świadectwu złożonemu prawdzie - również przez owe dwie niewiasty - będącemu odpowiedzią chrześcijan na wezwanie Boże do wiernego głoszenia tego, co sami widzieli.
Kościół od pierwszych wieków wierzył, że zmartwychwstanie Chrystusa jest wypełnieniem nadziei i wierzeń ludu przymierza (Dz 2, 25-32; Ps 16, 8-11), a także wypełnieniem słów samego Jezusa (Mt 20, 19).
Przez chrzest i moc zamieszkującego w nas Ducha Świętego również my zostaliśmy uzdolnieni do głoszenia, że „ten Jezus” został wskrzeszony z martwych. Dziś wzywa nas do złączenia się z Nim ścisłą, osobistą więzią. Zaprasza nas wszystkich do nowego życia - życia wiecznego - w Jego obecności.
Przyjmijmy to zaproszenie, pozwólmy Duchowi Świętemu wejść w nasze życie i idźmy za Jezusem, głosząc odważnie, że śmierć została zwyciężona. Jezus Chrystus zmartwychwstał! „Nie bójcie się!
Chcemy przyjąć postawę niewiast z dzisiejszej Ewangelii, a umocnieni słowem Bożym i świadectwem chcemy ogłaszać wielkie dzieła Pana! Do tego celu chcemy wykorzystywać – również w ekumenicznej współpracy - wszelkie nam dostępnie media – od tradycyjnych po elektroniczne, bo ekumeniczna wspólpraca i współdziałanie nie mogą zawierać się jedynie w słusznych deklaracjach. Potrzeba dalszych konkretnych działań.    Jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół nie jest jedynie pustym zwrotem naszego Credo. Pozwólmy działać Duchowi Świętemu, prośmy by nas oświecał i prowadził w ekumenicznym dialogu na Łotwie i w Polsce, usuńmy kamień zastoju i zadowolenia z tego, co już zostało nam dane.
Chcemy wspólnie głosić, iż obietnice Boże są prawdziwe i stanowią najpewniejsze źródło naszego zabezpieczenia. A nasza wiara jest oparta na najwspanialszym znaku, którego dokonał Bóg - zmartwychwstaniu Jezusa.
To On obiecał, że przyciągnie wszystkich do siebie (J 12, 32),  da swojego Ducha tym, którzy będą Go prosili (Łk 11, 9.13) i że będzie z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata.
Prośmy zatem, a będzie nam dane! Bóg Ojciec, który wskrzesił Jezusa z martwych, ma moc wypełnić wszystko, co zapowiedział!
W to wierzymy i tego doświadczamy; idźmy zatem wspólnie, by ogłaszać wielkie dzieła Pana!
Niech się stanie! Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media