Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: "Jest z nami Maryja!"

katedra

Abp Skworc: "Jest z nami Maryja!"

Katowice - Podlesie – przywrócenie do kultu
Obrazu MB Częstochowskiej
17.01.2016

   Wyjątkowa więź przymierza Boga z „potomstwem Abrahama”, biorąca swój początek w wierze Abrahama, była przedstawiana przez proroków w obrazie miłości małżeńskiej.
    W tej konwencji Bóg jest Oblubieńcem, a Izrael Oblubienicą (por. Oz 2,4nn; Ez 16; 23), niestety niewierną. Mimo niewierności Izraela, Bóg pozostawał wierny swej miłości i swoim obietnicom. A prorocy zapowiadali nadejście takiego „dnia” w dziejach Izraela (por. Iz 61,2), kiedy to Bóg-Oblubieniec na nowo poślubi Izraela Oblubienicę (Iz 62,5). Będzie to niezwykłe wydarzenie i „dzień” pełen radości i wesela.
    Zapowiedź prorocka wypełniła się w wydarzeniu i znaku wesela w Kanie Galilejskiej, które znajduje się w centrum liturgii Słowa dzisiejszej Niedzieli. To właśnie w kontekście wesela w Kanie, Jezus „objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie”. Tymi właśnie słowami kończy się relacja o weselu w Kanie Galilejskiej.
     Ewangeliczna relacja pomija głównych aktorów tego wydarzenia – Młodą Parę. Ich zaślubiny stały się okazją do przekazania informacji, rozpoczęły się czasy mesjańskie. Wreszcie - ze swoim narodem jest Oblubieniec, Syn Boga Żywego; Światłość ze Światłości i jest Lud Przymierza, reprezentowany przez Córę Syjonu, przez Maryję-Niewiastę, uczniów Jezusa i wszystkich uczestników wesela, którzy czekali na Mesjasza.
    Są tam też stągwie do żydowskich oczyszczeń, symbol judaizmu, które symbolizują przeszłość. Były one wykonane z kamienia, podobnie jak tablice przykazań, ciężkie i nieruchome. Niestety są puste, niczego w sobie nie zawierają.
    A w czasie wesela, gdy zaczęło brakować wina - starotestamentalnego symbolu radości i miłości - Maryja-Niewiasta, Córa Syjonu powiedziała o tym Jezusowi. Ten natomiast dał „dobre wino”. Spełnił powinność pana młodego. W ten sposób Jezus objawił się, jako Oblubieniec, a odbywające się wesele stało się symbolem wesela Jezusa-Mesjasza, które właśnie się rozpoczęło. Znakiem była przemiana wody w lepsze wino. Woda przeznaczona do żydowskich oczyszczeń (J 2,6; por. Kpł 11,16) została przemieniona, za sprawą Jezusa w dobre wino, zgodnie z nadzieją mesjańską. Dar przemiany, jak każdy dar mesjański, był przeobfity: goście mogli się cieszyć mnogością najlepszego wina, „które rozwesela serce człowieka” (Ps 104,15; Koh 10,19).
     W rozważanym opisie znajduje się pewien bardzo ważny szczegół. Jezus, będąc Mesjaszem-Oblubieńcem, daje „dobre wino”, co znaczy, że On jest źródłem prawdziwej radości, której oczekiwano w dniach Mesjasza. Przybył On wraz ze swymi uczniami; pozostawał „wymieszany w tłum”, prawie „niezauważony” i „anonimowy”. Nie wyróżniał się, nie został przedstawiony, jako szczególny Gość; nic nie wskazywało, aby miał być centrum odniesień. Był po prostu jednym z wielu. Nikt nie patrzył na Niego jak na kluczową postać, nikt też nie poprosiłby Go o rozwiązanie problemu. Potrzebny był ktoś, kto już Go znał, aby Go wyciągnął z anonimowości, wskazał Go, jako tego, który mógłby rozwiązać przykry incydent, który dziś nazwalibyśmy „sytuacją kryzysową”.
    Tą osobą była „Matka Jezusa”, nazwana przez Niego „niewiastą”, która reprezentuje cały naród wybrany, pełni rolę Córy Syjonu.  Maryja zachęciła sługi, by „zrobili wszystko, cokolwiek im powie” jej syn, Jezus. Maryja pomogła sługom stać się uczniami Jezusa, dziedzicami Nowego Przymierza. W ten sposób Maryja - Córa Syjonu stała Matką ludu Nowego Przymierza, co ostatecznie potwierdzą słowa Jezusa z wysokości krzyża.
     „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. To zdanie jest najpiękniejszą zasadą postępowania pojawiającą się w Nowym Testamencie. Wypełnianie, stosowanie się do Jego słów, jest wysiłkiem poznania, wysłuchania, posłuszeństwa względem skutecznego, działającego Słowa Bożego.
    Często kaznodzieje mówią o Jasnej Górze, jako o „polskiej Kanie”; może niejeden z nas słyszał kazanie kardynała Józefa Glempa, który mówił o wydarzeniu wesela w Kanie galilejskiej, o pustych stągwiach, o roli Maryi i o Jej jakże ważnych słowach: zróbcie, czyńcie wszystko, co powie wam mój Syn!
    Bracia i Siostry! Wyznawcy Chrystusa i czciciele Maryi!
    Dziś, kiedy tu w parafii Podlesie przywracamy do kultu obraz MB Częstochowskiej a Kościół każe nam czytać ewangelię o wydarzeniu w Kanie Galilejskiej, to możemy mówić o szczęśliwym zbiegu okoliczności lub o działaniu Bożej Opatrzności.
    Moi Drodzy!
    Oczywiście, że to działanie Bożej Opatrzności! Podobieństwa i skojarzenia nasuwają się same; oto Kana Galilejska jest dziś tu w Podlesiu; to tu uobecnia się radość z przyjścia Mesjasza; to On daje nam wszystko w sakramentach Kościoła, do którego wprowadza sakrament Chrztu św. I jest z nami Maryja – przedstawiona w Jasnogórskim Wizerunku, która zachęca nas – zróbcie wszystko cokolwiek każe mój Syn. Przemawia do nas z uporem Matki przekonanej, że ma rację, bo wie, czego potrzebują jej dzieci, byśmy nie debatowali o brakach, nie narzekali na puste stągwie, które ktoś głupi lub złośliwy tak pozostawił, tylko podejmowali działania, pamiętając na Jej słowa: uczyńcie wszystko..
    Co znaczy: wszystko czynić; czy w ogóle można zrobić „wszystko”, czy to jest na ludzkie siły?
Wszystko, całe Jezusowe orędzie do człowieka sprowadza w Ewangelii do zdania:
Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. (...) Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego” (Mt 22, 37-39).
W tym zawiera się wszystko — cała wiara sprowadza się do wykonywania tego jedynego aktu wiary, miłości i miłosierdzia, obejmującego Boga i ludzi.
Bracia i Siostry!
W ten niedzielny dzień – przyjmując Słowo, które stało się Ciałem, przyjmijmy również do serca, do pamięci, do wykonywania te Jego słowa, nakaz; mocno brzmiący imperatyw: będziesz! To mozolna droga do budowania komunii z Bogiem i bliźnimi, poprzedzana przechodzeniem przez Bramę Miłosierdzia!
Przyjmijmy światło Bożego Słowa – jak pasterze i czyńmy wszystko, cokolwiek mówi nam Jezus Chrystus i Jego Kościół. Amen.
 

    

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media