Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: "Zawierzam Maryi z Piekar was i dzieło nauki religii w archidiecezji"

katedra

Abp Skworc: "Zawierzam Maryi z Piekar was i dzieło nauki religii w archidiecezji"

Homilia na inaugurację roku szkolnego.
Katedra, 2015.09.12

1. Dziś uroczystość Matki Boskiej Piekarskiej – patronki archidiecezji katowickiej, głównej. Jeśli tak jest, to jest Ona również patronką katechezy i katechetów naszej archidiecezji. Bo do istoty Kościoła przynależy ewangelizowanie i katechizowanie. Za możliwość nauczania religii w szkole jesteśmy wdzięczni Bożej Opatrzności i ludziom, którzy podjęli stosowne decyzje i je przygotowali. Z perspektywy minionego ćwierćwiecza stwierdzamy:
Wprowadzenie nauczania religii do szkół otwarło przed nami możliwość docierania z przesłaniem Ewangelii do szerokiego grona dzieci i młodzieży. W czasach chaosu aksjologicznego nauczanie religii w szkole stanowi niezastąpioną formę wychowywania dzieci i młodzieży do wartości!
W ciągu roku szkolnego istnieje możliwość przeprowadzenia ok. 70 godzin jednostek lekcyjnych z religii w szkole, czyli w jednym roku szkolnym istnieje możliwość 60 godzin religijnego formowania uczniów. Dokonuje się to w stosunkowo niewielkiej społeczności – w zespole klasowym, z możliwością indywidualnego kontaktu z uczniem.
To zestawienie pokazuje jak cenna jest szkolna katecheza dla religijnego wychowania młodego chrześcijanina; to pokazuje również jak cenna jest wasza praca, a właściwie posługa, wszak każdy z was jest do szkoły posłany i może nauczać religii w imieniu Kościoła na podstawie udzielonej misji kanonicznej.      
Drodzy katecheci! Wasza obecność w szkole jest wielką szansą na budowanie normalnych, międzyludzkich relacji z nauczycielami innych przedmiotów i z szeroko rozumianym środowiskiem szkolnym.
Po roku 1989 zaistniała możliwość budowania na nowych fundamentach społeczności lokalnych i narodowej. Dzięki nauczaniu religii w szkole zaistniała możliwość, aby rodzina, szkoła, Kościół w kwestiach wychowania i przekazu wartości mówili jednym głosem, co ma ogromne znaczenie w budowaniu wspólnoty ludzkiej i narodowej.
    
Drodzy Katecheci i Katechetki!
2. W minionym okresie 25 lat opracowano pomoce dydaktyczna do nauczania religii; mamy prawdziwy, bogaty rynek katechizmów i pomocy dydaktycznych. W nauczaniu religii środków używamy środków bogatych, ale nie zapominamy, że podstawową forma przekazu jest świadectwo katechety, który powinien być człowiekiem wiary; człowiekiem Jezusa i Kościoła. I to jest pierwsza i fundamentalna informacja, jaką powinni otrzymywać uczniowie – wasza tożsamość. Tę prawdę przypomniał nam papież Franciszek, który jako intencje modlitewną na miesiąc wrzesień wyznaczył katechetów: „aby dawali świadectwo życia zgodnego z wiarą, którą głoszą”. To wasze fundamentalne zadanie! Bracia i Siostry!
Nie będę mówił o zjawiskach niepokojących, bo 25 lecie to jednak czas radości i satysfakcji; czas jubileuszu; czas dziękczynienia; czas szczególnej łaski, o która prosimy dla siebie i dzieła katechizacji w naszej archidiecezji i naszym kraju.
     Perspektywa kolejnych jubileuszy niech nas mobilizuje do własnej formacji permanentnej - w wszystkich wymiarach. Polecaną formą są zwłaszcza rekolekcje!
Budujcie i wzmacniajcie poczucia więzi katechizowanych z własną parafią. Dotyczy to także was katechetów, bo zanim stajecie się „pracownikami szkoły” na zasadzie umowy o pracę; otrzymujecie od Pasterza lokalnego Kościoła misję, uprawnienie, aby nauczać w imieniu Kościoła, który w naszym przypadku urzeczywistnia się w strukturach archidiecezji, a są nimi parafie.
Katecheza (także nauczanie religii w szkole) jest przede wszystkim budowaniem wspólnoty Kościoła, który najpełniej ujawnia się w celebracjach liturgicznych. Kościół obecny w parafii potrzebuje katechetów. Musimy sobie uświadomić, iż katecheza ograniczona tylko do szkoły, byłaby katechezą zdradzoną. Stąd wobec różnego rodzaju napięć, jakie rodzi współpraca lub jej brak - katechetów z duszpasterzami w parafiach - należy stwierdzić: jesteśmy w jednej łodzi Kościoła; wy, jako katecheci powinniście być obecni i rozpoznawalni w parafii waszego zamieszkania, bo parafie są terytorialne, i w parafii, na terenie której znajdują się szkoły, gdzie katechizujecie. Tam potrzebne jest waszym uczniom wasze świadectwo wiary i życia sakramentalnego, czego oczywista manifestacją jest pełny udział w niedzielnej Eucharystii i we Mszy św. szkolnej.   3. W kontekście 25 lat nauczania religii w szkolnej rzeczywistości przed katechetami stają wezwania o kreatywność. Jednym z jej imion to misyjność! Obecność – przypadkowa – albo nie przypadkowa - biskupa z Kamerunu – ukazuje nam ten ważny aspekt działalności Kościoła.
Bracia i Siostry!
W naszym katechetycznym i misyjnym działaniu chodzi ostatecznie o człowieka. Bogu ostatecznie chodzi o człowieka. Dlatego Syn Boży "przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem"- jak słyszeliśmy w Ewangelii. Ilekroć powtarzamy te słowa starożytnego wyznania wiary, przypominamy sobie rolę, jaką Matka Pana odegrała w najważniejszych wydarzeniach zbawczych. Oto Bóg stał się człowiekiem przy Jej współudziale, który obejmował nie tylko biologiczne poczęcie, ale także wszystko to, co wiąże się z przekazaniem życia w szerszym znaczeniu - także wychowanie, także świadectwo przeżywania wiary, także zapewne naukę tego, jak się odnaleźć w szerszej wspólnocie jak rodzina, szkoła i społeczność lokalna.
Jeśli więc w Jezusie z Nazaretu rozpoznajemy najbardziej dojrzałe człowieczeństwo, to w Niej odkrywamy Jego Wychowawczynię. To jeden z powodów, dla których w naszej archidiecezji wzywamy Maryję, jako "matkę sprawiedliwości i miłości społecznej". Umiejętność łączenia w życiu społecznym miłości i sprawiedliwości jest zwykle skutkiem dojrzałego człowieczeństwa członków wspólnoty; dlatego nauczając religii, uczymy prospołecznych postaw.
Wiedząc o tym, strzeżemy nauczania religii w szkole, bo kto inny podejmie trud etycznego wychowania a przynajmniej doprowadzenia do wytworzenia w młodym człowieku i obywatelu tego kraju przekonania, że rozróżnienie dobra i zła jest realne, możliwe i zakorzenione w porządku, który nas przekracza; kto wreszcie nauczy, że człowiek jest zdolny do przekraczania egoizmu, czego najwyższą formą jest miłość, nie cofająca się przed żadną ofiarą w imię miłości do Boga i człowieka; także ofiarą do małej i wielkiej ojczyzny!    
Tak wychowując (do pełni człowieczeństwa) i nauczając staniemy się stróżami i promotorami pokoju i ładu społecznego.
Dlatego w czas jubileuszu zawierzam Maryi z Piekar was i dzieło nauki religii i katechizacji w archidiecezji.
Niech Maryja, Matka Syna Bożego będzie dla każdego z was przykładem i wychowawczynią na drodze do dojrzałego człowieczeństwa; niech będzie Gwiazdą Ewangelizacji!
Wtedy także - przez wytrwały wysiłek naśladowania Jej oddania Chrystusowi - w życiu wspólnoty rodzinnej, szkolnej i lokalnej pojawią się owoce cnót obywatelskich - uczciwości, odpowiedzialności, sprawiedliwości, miłości. Bracia i Siostry!
Minęły wakacje, nastał czas siewów. W „Psalmie do św. Franciszka z Asyżu” Franciszek Kamecki zawarł prośbę, którą i ja chcę razem z wami dziś wypowiedzieć:
Minął czas wydrapywania ziarenek z kłosów.
Jest pora siewców.
Patronie ubogi,
Drzewo gościnne dla ptaków,
Lesie łagodny dla wilków,
Niczym porządkujący przestrzenie,
Nakazując im ciszę,
I rozległość poranną –
Naucz nas siać ziarno.
Niech z niczego wyrosną łodygi
Bogu na chwałę.
Niech będzie lato złotych zbiorów.

O to się dziś i każdego dnia szkolnej pracy módlmy, wzywając pomocy Tej, która jest Przyczyną naszej radości. Maryi, Matki naszego Zbawiciela. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media