Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Bądźcie świadkami Prawdy!

katedra

Abp Skworc: Bądźcie świadkami Prawdy!

Homilia wygłoszona
podczas Dnia Skupienia Nauczycieli Akademickich Katowic
2015.03.28

1. Najpierw fragment punktu 4 wykładu doktora honoris causa naszego uniwersytetu ks. prof. Michała Hellera, o tytule: od Racjonalności do Sensu.
Człowiek badacz uczestniczy w Wielkiej Grze i doskonale wie, że Wszechświat nie gra z nim na oślep. On sam, człowiek jest przecież wynikiem delikatnego zestrojenia wielu kosmicznych parametrów i to właśnie w nim zbiegły się kosmiczne siły, by zrodzić coś tak kunsztownego – i z punktu widzenia energetycznego bilansu tak kosztownego – jak możliwość stawiania pytań”.
Bracia i Siostry!
Jako ludzie jesteśmy zdolni do stawiania pytań. Kto potrafi formułować pytanie, jest równocześnie zdolny do formułowania i przyjęcia odpowiedzi. Czy nie można by tak zdefiniować pojęcie nauki: zbiór pytań i odpowiedzi (kumulacja ludzkiego doświadczenia)?
Słuchając w Wielkim Poście proroctw, doświadczamy przestrzeni wiary, którą Bóg wypełnia swoją łaską. Ta przestrzeń to kraj Bożych obietnic, który na nowo stanie się ojczyzną wygnanych w niewolę, rozproszonych po całym świecie Izraelitów. Będzie to dom wolny od grzechu bałwochwalstwa i napełniony chwałą jednego Boga. Centrum tej przestrzeni jednoczącej wszystkich i wszystko wokół siebie będzie przybytek Boga, Jego mieszkanie.
A odczytana przed chwila Pasja, czyli męka naszego Pana Jezusa Chrystusa skupia naszą uwagę już nie na przestrzeni, lecz na Jego osobie.
Przyszedł na świat – „aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno”.
W Nim Bóg zamieszkał pośród ludzi, przyszedł, aby zebrać, zgromadzić tych, co żyli w niewoli grzechów i uczynić z nich nowy lud dzieci Bożych.
To w pewnym sensie już się stało. Jezus nas gromadzi, jednoczy tak ściśle, że stanowimy z Nim jedno ciało. On jest naszą głową, a my Jego członkami. Obrazem, znakiem i sakramentem tej jedności jest Kościół.
A jednak w każdej Mszy św., w kanonie modlimy się, by Bóg zgromadził w jedno rozproszone po całej ziemi dzieci Boże.
Znakiem tej jedności jest Eucharystia, a ściślej mówiąc Komunia św., w której Pan jednoczy nas ze Sobą, a przez Siebie w jednym Duchu z Ojcem.
Wyróżniony niedawno tytułem: „doctor honoris causa” Uniwersytetu Śląskiego ks. prof. Michał Heller w jednym z niedzielnych kazań głoszonych w kościele św. Maksymiliana w Tarnowie zapisał:
Stoimy obok siebie na Mszy św. Znajome twarze. Przynajmniej z widzenia. Mieszkamy i pracujemy obok siebie, ale mało się znamy. […] Gdybyśmy mieli wzrok bardziej przenikliwy, wokół ołtarza dostrzeglibyśmy jeszcze innych. Ludzi różnych ras i narodów, z którymi łączy nas wspólna wiara. Wielka potęga świata, ogromne zapasy energii – niewidzialne, ale potężne – powoli przeobrażające świat, jak drożdże w cieście, aż się całe zakwasi. Więcej, są tu także ci, którzy żyli przed nami. Msza łamie bariery oddzielające czas od wieczności, łączy nas wszystkich w jedno”. (10.30 u Maksymiliana, s.130)
To wielkie zgromadzenie stanie się ostatecznie rzeczywistością w wieczności, w której Kościół pielgrzymujący i cierpiący przeminie, a ostanie się tylko Dom Ojca, w którym mieszkań i mieszkańców wiele, uwielbiających Boga, który jest Miłością i Miłosierdziem jednym, to znaczy zgodnym głosem…
Jezus Chrystus został pojmany, umęczony i ukrzyżowany, oddał życie, aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Za nas i za wielu został wydany na śmierć, zapowiadaną i antycypowaną w czasie Ostatniej Wieczerzy!
Eucharystia jest dla nas niejako ziemią obiecaną, w której centrum jaśnieje Przybytek Boga z ludźmi, jedyna w swoim rodzaju świątynia – osoba Jezusa Chrystusa. Pozwólmy, aby Bóg dał nam przez Niego nowe serca i nowego ducha…
2. Jako ludzie jesteśmy zdolni do stawiania pytań. Kto potrafi formułować pytanie, jest równocześnie zdolny do formułowania i przyjęcia odpowiedzi…
Dla przykładu możemy przywołać pytania Einsteina o Zamysł, jaki Bóg zawarł w dziele stworzenia… I odpowiedź, jaką daje wspomniany prof. Heller, który stwierdza, że fizycy krok po kroku rekonstruują Zamysł Boga, a cała historia fizyki świadczy o tym, że myśli – oczywiście Bóg - matematycznie…  
    Bracia i Siostry!
    Musimy przyznać, że bliższe nam i bardziej palące są pytania egzystencjalne…pytania o sens, racjonalność i finał życia. Objawienie ułatwia nam odkrywanie i udzielanie odpowiedzi..
Dziś proszę o przyjęcie tej zapisanej w Ewangelii św. Jana, że „tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał.., aby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne”.
I w tym miejscu możemy już powrócić do metafizycznego zdziwienia, że Bóg na drogach nauki i objawienia (fides et ratio) ukazuje nam aż tak wiele swoich tajemnic; wydobywam z objawienia dwie – Miłość i Miłosierdzie.
 Niech w dni wielkopostnego finału ogarnie was Boże miłosierdzie i miłość, objawione i ucieleśnione w Jezusie Chrystusie, Jednym Zbawicielu Człowieka.  I na sam koniec jeszcze „podpórka” z Hellera:
Jeżeli nie odwołamy się do pomocy religii (objawienia), to nadal nie wiemy, co jest tym sensem, ale domyślamy się, że żyjemy w środowisku Racjonalności i Sensu”. Tak; żyjemy w środowisku Racjonalności i Sensu; przede wszystkim Prawdy, które to słowo piszemy z dużej litery. Bądźcie Jej świadkami!

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media