Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Bądźcie adwentowego ducha

katedra

Abp Skworc: Bądźcie adwentowego ducha

Homilia Arcybiskupa Katowickiego;
Nauczyciele Akademiccy Katowice, WSD 2014.12.13

1. Dzisiejsza Ewangelia opowiada o człowieku posłanym „przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości…”.
Postać św. Jana Chrzciciela – ostatniego z proroków Starego Przymierza, kojarzona jest przede wszystkim z misją przygotowania drogi przychodzącemu Mesjaszowi. „Jam głos wołającego na pustyni: prostujcie drogę Pańską”.  
Ostatnie dni życia Jana Chrzciciela jeszcze bardziej konkretyzują wymiar tej misji: przygotowanie drogi godnej przyjścia Mesjasza, wymaga troski o poszanowanie prawa, które Bóg dał człowiekowi, jako szczególne światło na godne człowieka życie. Za konsekwentną i nieugiętą wierność swojej misji – wyrażoną w upominaniu władcy Heroda - „Nie wolno ci mieć żony swego brata” - Jan zapłacił najwyższą cenę, cenę życia.
Z punktu widzenia władcy został wyeliminowany jeden z tych krytyków, którzy za dużo mówią i podważają względny autorytet władcy, a ponadto są źródłem społecznego niepokoju, kwestionując postawy czy działania władzy.
Z punktu widzenia prawa – zwłaszcza tego, które Bóg zapisał na tablicy ludzkiego serca i którego strażnikiem uczynił sumienie, został zabity człowiek, który miał odwagę przypominać moralne zasady. M.in. tą, że każda, nawet władza absolutna, podlega osądowi moralnemu i kontroli pod względem zgodności z prawem Bożym, uprzednim w stosunku do każdego prawa ustanowionego przez człowieka i wymyślone przez niego instytucje.
Jezus wystawił Janowi świadectwo, jakiego żaden człowiek z Jego ust nie otrzymał: „Coście wyszli oglądać na pustyni? (...) Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela” (Mt 11,7-11;).
2. Jak relacjonuje ewangelia św. Łukasza, znaczenie Jana Chrzciciela polegało i na tym, że miał szerokie oddziaływanie społeczne. Przybywali do niego przedstawiciele różnych grup społecznych, zawodowych; także celnicy i żołnierze z pytaniem: „Co mamy czynić”. Tym mundurowym formacjom Jan odpowiadał: celnikom – „Nie pobierajcie więcej, niż to, co wam wyznaczono”; -żołnierzom powiedział: „ Na nikim nic nie wymuszajcie, nikomu nic też siłą nie zabierajcie, ale poprzestawajcie na swoim żołdzie”.    
    Inaczej mówiąc Jan Chrzciciel wzywał swoich rozmówców do kierowania się przyjętymi normami i do przestrzegania prawa.
    Jego apele – mino upływu czasu i zmiany kontekstów- są nadal aktualne. I my możemy być „głosem” – a może nawet bardziej „czynem” - sprzeciwu wobec zła, wobec przekraczania norm społecznego współżycia i obowiązującego prawa. A pozytywnie rzecz ujmując, możemy potwierdzać postawą respektowanie prawa Bożego i prawa stanowionego, jeśli jest z nim zgodne, kierując się sumieniem; a jeśli trzeba klauzulą sumienia. Drodzy Bracia i Siostry!
3. Trudna okazuje się codzienna wierność i troska o przestrzeganie prawa w czasach wolności, często nadużywanej i wykorzystywanej do działań bezprawnych czy poza prawnych.
Aby zrozumieć mechanizm tych zjawisk trzeba na nowo odkryć nieraz zapominane relacje między prawem a etyka i moralnością. Trzeba pamiętać, że to nie prawo działa. Nie jest ono samoczynnym automatem. To ludzie działają zgodnie z prawem lub wbrew prawu. Prawo powinno iść zawsze razem z prawością; z prawością prawodawcy i prawością człowieka. Dzieje się tak, jeśli przed prawem idzie etyka i obyczaj; bez etosu prawo jest pozbawione fundamentu; cóż znaczą ustawy bez obyczaju pytali starożytni?! Prawo ma chronić i promować wartości, ale chronić można tylko to, co istnieje, co jest uprzednie dla prawa; inaczej prawo pozostaje w sferze życzeń i staje się zaklinaniem rzeczywistości. Samo prawo nie tworzy wartości; one muszą istnieć, żyć w jednostkach tworzących społeczeństwo. Dlatego tak ważny jest system wartości, o który się zmagamy i którego bronimy.
Aby ta obrona była skuteczna przed prawodawcą idzie prorok; on wzbudza ducha prawości, przygotowuje grunt pod prawo; wzbudza poczucie sprawiedliwości i solidarności, jako wartości elementarnych dla społeczeństwa i narodu.  
Ustabilizowane, doświadczone demokracje rezerwują miejsce dla proroka i cenią jego obecność; liczą się z jego głosem i moralną oceną; takim prorokiem jest niewątpliwie w Europie chrześcijaństwo i Kościoły, najbardziej powszechna i elementarna szkoła – prospołecznych postaw - po rodzinie. W tym prorockim nurcie jest miejsce na szkolną ewangelizację; jest miejsce na duszpasterską obecność duchownych wśród studentów i pracowników naukowych, na ewangelizujące treści w mediach, a nawet na Papieża w Parlamencie Europejskim. Wsłuchujmy się w słowa proroków. Zachęcał nas do tego św. Paweł: ”Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie”.  
Bo chodzi ostatecznie o to, aby przed prawem – szła prawość i etyka we wszystkich środowiskach, zwłaszcza tych, które uważają się za elity narodu a nawet roszczą sobie prawo do wyznaczania standardów... Bez prawości i etyki na nic się zdadzą wewnętrzne regulaminy, zrządzenia itd.(generalnie mnożenie prawodawstwa)..
Przed takim rozwojem sytuacji ostrzega autentyczny prorok, niezależnie od tego, jaki czeka go los; bo zachodzi prawdopodobieństwo, że się komuś narazi i ktoś wyda na niego skazujący wyrok. Bracia i Siostry!
4. Adwent jest czasem przypominania ideałów i wartości; powracania do nich.  Ich bogate zestawienie przekazuje nam dziś św. Paweł, pewnie po to, byśmy do nich wracali; byśmy z dróg zawiłych, wracali na proste, mające w sobie coś z ewangelicznego „tak, tak; nie, nie”.
    Dziś niedziela Gaudete, stąd wezwanie: „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was”.          
Dziś trzeba ideały przypominać, bo często bywają zapominane, rozmywane i zastępowane przez niczego niewymagające mody.
W przestrzeni przypominania ideałów i wartości, co jest ostatecznie budowaniem świata wspólnych reguł, mieszczą się poszczególne grupy zawodowe, społeczne, które posiadają swój własny etos… Taką grupą są pracownicy nauki, wy którzy, jak to pięknie powiedział Jan Paweł II – podejmujecie posługa myślenia; służycie racjonalności.. Drodzy!
Życzę Wam wszystkim, waszym rodzinom oraz bliskim, prawdziwego i trwałego pokoju serca, który jest darem Boga. W każdym położeniu dziękujcie..
Niech się spełniają wszystkie wasze dobre oczekiwania – adwenty..
Bądźcie adwentowego ducha; bądźcie, jak Jan, który przyszedł na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości. Amen  
 

         

 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media