Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: „Ciało Chrystusa” znaczy więc tyle, co życie Chrystusa

katedra

Abp Skworc: „Ciało Chrystusa” znaczy więc tyle, co życie Chrystusa

Homilia Arcybiskupa Katowickiego;
WŚSD –Akolitat - 2014.12.13

Kościół – uznał, ze jesteście godni przyjęcia posługi akolitatu, która was zbliża do celu seminaryjnej formacji, do prezbiteratu. Wyrażam wdzięczność wszystkim, którzy przygotowali was do tego dnia; szczególnie waszym rodzicom, wspólnotom parafialnym i przełożonym i całej seminaryjnej wspólnocie.
Zostać prezbiterem, to znaczy zostać szafarzem sakramentów świętych, przede wszystkim Eucharystii. Prezbiter jest powołany i ustanowiony po to, aby powtarzać słowa i gesty z Wieczernika, wypowiedziane przez Jezusa nad chlebem i winem, łącznie z gestem umycia nóg; wszak Eucharystia jest szkołą miłości, szkoła dzielenia chleba; szkoła ofiary i służby.  
Prezbiter to człowiek, który mówi „Ciało Chrystusa” i udziela Go wiernym w Komunii świętej. Tę właściwie kapłańską już czynność będziecie odtąd pełnili wy, alumni roku IV, bo jako akolici staniecie się nadzwyczajnymi szafarzami Komunii świętej.
Adwent to dobry czas na ustanowienie was akolitami. Za niedługo – wrócicie do waszych parafii – i w okresie Świąt Bożego Narodzenia będziecie pomagali rozdzielać Eucharystyczny Chleb.  
    W ten sposób będziecie służyć zjednoczeniu człowieka z Chrystusem. Albowiem jedność ta dokonuje się w sposób najpełniejszy właśnie w momencie Komunii świętej. Mówił o tym sam Jezus Chrystus: „Kto spożywa moje Ciało (..), trwa we Mnie, a Ja w nim” (J 6,56).
Wiernym trzeba podawać Eucharystię - z należną czcią i pietyzmem, tak, aby mieli okazję spojrzeć na uniesioną Hostię i wyznać swoją wiarę; bo przecież słowo Amen, jako odpowiedź na słowa Ciało Chrystusa jest ostatecznie wyznaniem wiary!     

Kandydaci do akolitatu!
Służyć też będziecie lepszemu poznawaniu Chrystusa. Trzeba byście pamiętali, że w języku biblijnym określenie „ciało” odnosi się nie tylko do ciała fizycznego (sarx), jako elementu składowego człowieka, ale do całej jego cielesności (soma).
Ciało Chrystusa” znaczy więc tyle, co życie Chrystusa. Ile razy więc będziecie mówić „Ciało Chrystusa”, tyle razy wskazywać będziecie na życie Jezusa, zarówno na Jego ziemskie życie, jak i na życie w ciele uwielbionym, zmartwychwstałym. Będziecie ukazywać i przekazywać życie Chrystusa, który dla nas i naszego zbawienia stał się człowiekiem! Co więcej, stal się gwarantem życia wiecznego zapewniając: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym..”       

Bracia i Siostry!
Wróćmy na moment do dzisiejszej Ewangelii; słyszeliśmy wyrzut czy zarzut Jezusa na pytanie o ponowne przyjście Eliasza. Jezus stwierdził, że „nie poznali go i postąpili z nim tak jak chcieli.”. Stwierdzenie to dotyczy oczywiście wielkiego proroka Adwentu – Jana Chrzciciela. Nie poznali go i postąpili tak jak chcieli.     Kandydaci do akolitatu!
Podczas spełniania posługi sam Jezus Chrystus powierzy Wam siebie, złoży swoje Ciało w Wasze ręce, abyście Je przekazywali innym.
Życzę wam, abyście Go zawsze rozpoznawali i postępowali z Nim jak należy, jak to przewidują przepisy liturgiczne. Ale czy można wszystko zadekretować? Czy da się zadekretować szacunek i kulturę należną Eucharystii?! Wiemy, że wypływa ona z wiary i miłości; z tej intymnej relacji między uczniem i mistrzem; między powołanym i powołującym.    
Bardzo was proszę, wykonujcie zadanie rozdzielania Ciała Pańskiego odpowiedzialnie i godnie; bez pośpiechu… A rozdzielając Ciało Pańskie sami powierzajcie się Chrystusowi i trwajcie z Nim w Komunii.
To droga do osiągnięcia ideału nakreślonego przez św. Pawła: „Teraz zaś już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus” (Ga 2,20).
Waszym obowiązkiem będzie również puryfikacja (oczyszczanie) naczyń liturgicznych i życie w czystości, bycie bezżennym dla Królestwa Bożego.
Niech więc przyjęcie posługi akolity zaowocuje w Waszym życiu jeszcze większą zażyłością z Chrystusem Eucharystycznym.  
    I nie tylko z Nim. Także z Jego Ciałem, którym jest Kościół. Trzeba, byście miłowali – byście coraz bardziej miłowali Kościół; czyli Chrystusa, który w Kościele żyje i działa..
Trzeba byście Kościół budowali modlitwą, pracą, służbą, miłością, cierpieniem również; nie kiedyś tam…tu i teraz.
    Wołam do Boga za każdym z was słowami psalmisty:
    „Usłysz pasterzu Izraela…
    Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy,
    Nad synem człowieczym,
    Którego umocniłeś w swojej służbie”.
    
    Niech sam Chrystus umacnia każdego z was w służbie Bogu i Kościołowi. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media