Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Modlitwa różańcowa w rodzinie i za rodziny

katedra

 

Homilia wygłoszona podczas
III Pielgrzymki Róż Różańcowych
Katowice, katedra 2014.10.18

Nasza pielgrzymka odbywa się Roku Rodziny – pod hasłem Rodzina Miłością Wielka. W liście apostolskim o różańcu „Rosarium Virginis Mariae”, papież Jan Paweł II zaznaczył, iż „różaniec był też zawsze modlitwą rodziny i za rodzinę” (RVM 41).
Modlitwa różańcowa zasługuje na miano modlitwy rodzinnej, ponieważ umacnia wewnętrzną jedność rodzin i stanowi przeciwwagę dla wielu współczesnych czynników kulturowych powodujących rozbicie wspólnot i izolację jednostki. „Rodzina, która modli się zjednoczona, zjednoczona pozostaje. Różaniec święty zgodnie z dawną tradycją jest modlitwą, która szczególnie sprzyja gromadzeniu się rodziny. Kierując wzrok na Jezusa, poszczególni jej członkowie odzyskują na nowo również zdolność patrzenia sobie w oczy, by porozumiewać się, okazywać solidarność, wzajemnie sobie przebaczać, by żyć z przymierzem miłości odnowionym przez Ducha Bożego” (RVM 41).
Różaniec jest modlitwą rodziny i za rodzinę, albowiem pozwala w świetle tajemnic z życia Najświętszej Rodziny – Józefa, Maryi i Jezusa – spojrzeć na okoliczności życiowe każdej rodziny i odkryć sens zwyczajnej, często trudnej codzienności, zwłaszcza tych wydarzeń, które są niezrozumiałe, bolesne i trudne do zaakceptowania.
Rozważanie tajemnic różańcowych ułatwia najpierw dostrzeżenie Bożych i ludzkich darów, jakie są udziałem jednostki i wspólnot rodzinnych. Spośród tych darów na pierwszym miejscu znajduje się dar życia, za który nieustannie powinniśmy Bogu dziękować i zarazem w sposób odpowiedzialny z niego korzystać.
Różaniec uczy nas, jak przeżywać chwile radosne i bolesne tak, aby kiedyś dostąpić chwały zbawienia. Jako streszczenie życia Jezusa i Maryi jest drogowskazem i dla naszego życia.
Mając na względzie prawdę, iż Różaniec streszcza Ewangelię Jan Paweł II w liście apostolskim o Różańcu Świętym do znanych nam już piętnastu tajemnic różańcowych dołączył jeszcze pięć, które określił jako „tajemnice światła”. Są one nawiązaniem do publicznej działalności Jezusa, który sam o sobie powiedział, że jest „Światłością” (J 8,12). Ich rozważanie powinno nam uświadamiać, że i my jesteśmy powołani, by być „światłem świata” (Mt 5,14) i postępować „jak dzieci światłości” (Ef 5,8). Rozważanie „tajemnic światła” może nam w tym skutecznie dopomóc. Dlatego zatrzymajmy się nad przesłaniem, jakie niosą Kościołowi, a zwłaszcza rodzinom, nowe – może nie całkiem poznane a nawet zapominane - tajemnice Różańca Świętego.
Tajemnica I – Chrzest w Jordanie
Wspomnienie chrztu Jezusa przywołuje myśl o naszym chrzcie i zobowiązaniach chrzcielnych. A w kontekście zbliżającej się 1050 rocznicy chrztu Polski, zastanawiamy, jako wspólnota Kościoła, nad wiernością naszemu chrześcijańskiemu powołaniu oraz nad wiernością zobowiązaniom wynikającym z przyjęcia innych sakramentów ( małżeństwo, kapłaństwo).
Rozważanie tej tajemnicy powinno także budzić refleksję rodziców na temat realizacji ojcowskiego i macierzyńskiego powołania. Albowiem chrzest święty dziecka niesie z sobą równocześnie zobowiązanie rodziców i chrzestnych do odpowiedzialnego i opartego na Ewangelii wychowania młodego pokolenia.
Tajemnica II – Wesele w  Kanie Galilejskiej
Druga „tajemnica światła” ma ścisły związek z życiem rodzinnym, i to nie tylko dlatego, że dotyczy obecności Jezusa i Maryi na weselu w Kanie. Także z tej tajemnicy wypływa głęboka światłość odsłaniająca misterium rodziny. Chrystus objawia swoją miłość i wszechmoc, będąc obecny w samym centrum wydarzenia stojącego u początku rodziny. Przychodzi do rodziny, aby być w niej obecny, jako źródło i pełnia miłości i życia. Przychodzi, aby zaradzić potrzebom małżonków i rodziny.
Jezus wchodzi w życie chrześcijańskiej rodziny na zaproszenie małżonków, wyrażone w sakramencie małżeństwa. Przychodzi z całym bogactwem swej miłości, którą małżonkowie mają przeżywać i zarazem objawiać pełniąc swoje powołanie. Korzystanie z tego bogactwa uzależnione jest od posłuszeństwa słowom, jakie Maryja wypowiedziała niegdyś w Kanie i jakie wciąż wszystkim nam powtarza: „czyńcie wszystko cokolwiek wam (Syn mój) powie” (J 2,5).
Tajemnica III - Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia
Rozważanie tej tajemnicy niech zachęca każdą rodzinę do podjęcia poważnej pracy nad własnym uświęceniem, aby przez to także przyczynić się do uświęcenia Kościoła i świata, do głoszenia przykładem własnego życia Królestwa Bożego na ziemi. Wszak powołaniem chrześcijańskiej rodziny, tak jak i każdego ucznia Chrystusa, jest apostolstwo i ewangelizacja. Rodzina chrześcijańska, jako Domowy Kościół powołana jest do ciągłego nawracania się, do tego, by przyjąć światło Chrystusa, „aby świeciło wszystkim, którzy są w domu” (Mt 5,15). Podejmując to powołanie, stanie się prawdziwym domem zbudowanym na górze, z którego promieniować będzie światło Bożej miłości i prawdy oraz „nadzieja błogosławionego życia” (KK 35).
Tajemnica IV - Przemienienie na górze Tabor
Tabor to szczególne miejsce modlitwy, kontemplacji i rozmowy z Bogiem. Otwarcie się na Boga poprzez między innymi wspólną – rodzinną modlitwę ułatwia wszystkim członkom rodziny poznanie i zrozumienie Bożej woli, jej przyjęcie i wypełnienie. Rozważanie czwartej „tajemnica światła” niech doprowadzi rodziny do takiej sytuacji, by mogła powtórzyć słowa św. Pawła: „My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską (...) za sprawą Ducha Pańskiego coraz bardziej jaśniejąc, upodobniamy się do Jego obrazu” (1Kor 3,18).


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media