Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Kościoły upomną się o pokój

katedra

Mija 75 lat od rozpoczęcia II wojny światowej, które określają dwie daty – 1 września i 17 września…1939 roku.
„Druga wojna światowa uświadomiła wszystkim nieznane przedtem rozmiary pogardy dla człowieka, pogwałcenie jego praw. Była szczególną mobilizacją nienawiści, depczącej człowieka i to, co ludzkie, w imię imperialistycznej ideologii”. Jak napisał poeta żydowskiego pochodzenia Roman Brandstaetter, był to „czas nawiedzony przez szatana” (por. Roman Brandstaetter. Biblio, ojczyzno moja…).
Ludzkość XX wieku z przerażeniem doświadczyła, do czego zdolny jest człowiek, gdy odrzuci Boże prawa i nakazy, gdy wygania ze swojego osobistego i społecznego życia Boga. Kiedy ludzie uchylili Boże przykazania, gdy w ich życiu zabrakło Boga, jako punktu odniesienia i źródła prawa, wnętrze człowieka opanowały najgorsze instynkty. Wylicza je Jezus w Ewangelii: „Złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota” (por. Mk 7, 21-23).    Siostry i Bracia, to tak jakbyśmy przeczytali katalog wojennych krzywd i przestępstw; jakbyśmy usłyszeli opis wojny!  1. Pamięć
„Musimy pamiętać o dramatycznych wydarzeniach, które zapoczątkowały jeden z najstraszliwszych konfliktów w dziejach, który spowodował dziesiątki miliony ofiar i przyniósł tak wielki ogrom cierpień umiłowanemu narodowi polskiemu.” ( Papież Benedykt XVI).    II wojna światowa pochłonęła ponad 72 miliony osób, z czego po nad jedną trzecią stanowili żołnierze. Działania wojenne i bombardowania obróciły w ruiny wiele miast i wsi, od Wielunia poczynając. Strony konfliktu dopuściły się zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości.
Trzeba przypomnieć o pakcie Ribbentrop – Mołotow z 1939 roku. Formalnie pakt o nieagresji miedzy III Rzeszą a ZSRR, z tym, że tajnym protokole dodatkowym dopisano rozbiór terytoriów – lub rozporządzanie niepodległością suwerennych państw: Polski, Litwy, Estonii, Finlandii i Rumunii.
Pierwszą ofiarą tego porozumienia dwóch dyktatorów była Polska, jej obywatele, wystawieni nie tylko na działania wojenne; również na skutki współpracy Gestapo i NKWD. W porozumieniu o tej współpracy napisano i takie słowa:
Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie…”      
Dla mieszkańców Kresów II Rzeczpospolitej rozpoczęła się gehenna okupacyjnej nocy; Polacy byli mordowani i wywożeni na Syberię; ostrze prześladowań kierowano w stronę inteligencji i duchowieństwa; a czego nie zniszczył okupant sowiecki, dopełnili hitlerowcy; dość wspomnieć mord profesorów lwowskich w lipcu 1941 r. Na kresach ginęli wojskowi, policjanci oraz żołnierze Korpusu Ochrony Pogranicza; ofiar wśród ludności cywilnej nikt nie zliczy…  
Dodać jeszcze trzeba, że w okupowanej Polsce, o czym często się już dziś nie pamięta, za ukrywanie osób narodowości żydowskiej wszystkim członkom rodziny pomagającej Żydom groziła kara śmierci.
Święty papież Jan Paweł II należał do pokolenia, które przeżyło II wojnę światową i dlatego uważał za swój obowiązek przypominać wszystkim, a zwłaszcza młodym, by za swój przyjęli apel: „Nigdy więcej wojny!”. 2. Pokój
W swoich corocznych orędziach na Światowe Dni Pokoju Papież z Polski wskazywał na niezbędne do zaistnienia pokoju warunki. Zwracał uwagę, że nie można rozpocząć żadnego procesu pokojowego, jeżeli nie dojrzeje w ludziach postawa szczerego przebaczenia. „Bez niego stare rany będą nadal krwawić, podsycając w kolejnych pokoleniach zawziętą nienawiść, która jest źródłem zemsty i wciąż nowych zniszczeń. Udzielenie i przyjęcie przebaczenia to nieodzowny warunek wspólnego dążenia do prawdziwego i trwałego pokoju” (Orędzie Jana Pawła II na XXX Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 1997). Podkreślał, że przebaczenie jest szczególnym rodzajem miłości, koniecznym dla zaistnienia sprawiedliwości, bez której niemożliwy jest pokój.
Dlatego ważne są wszelkie gesty prowadzące w kierunku przebaczenia i pojednania, jak choćby podpisanie w 2012 r. w Warszawie wspólnej, katolicko-prawosławnej deklaracji o dążeniu do pojednania, noszącej tytuł: „ Wspólne przesłanie do narodów Polski i Rosji”. W części doktrynalnej dokumentu wymieniono wyzwania, przed jakim stoją Kościoły Katolicki i Prawosławny…
Dziś nie ma ważniejszej sprawy niż zachowanie pokoju. Może na podstawie tej deklaracji oba Kościoły upomną się o pokój na Ukrainie…   Drodzy Bracia i Siostry!
Słowo pokój wraca w tych miesiącach i dniach z nową mocą; powtarzane jest przez wielu na świecie. Wielu spośród nas dostrzega realne zagrożenie pokoju, wzmocnione geograficzną bliskością ogniska wojny i historyczną pamięcią, związaną z datą 17 września 1939r.
Kościół nieustannie, w każdej sytuacji naucza, że „pokój jest możliwy” i nie przestaje powtarzać: „pokój jest obowiązkiem”. Jako zawsze aktualne zadanie wskazuje wychowanie do pokoju. Chociaż już kilka pokoleń Polaków żyje nie mając bezpośrednich doświadczeń wojny, to jednak kwestia przygotowywania kolejnych generacji do życia w pokoju powinna być nieustannie priorytetem zarówno dla rodzin, jak i dla wszystkich, którzy mają wpływ na wychowanie dzieci i młodzieży. Mamy wspaniałe dokumenty o wychowaniu do pokoju, a wychowujemy do wojny… O deprawacji młodych mówimy jedynie w kontekście VI przykazania; trzeba też jasno stwierdzić, że deprawacją jest oswajanie dzieci i młodzieży z rzeczywistością wojny w przestrzeni wirtualnej.
Niewątpliwie elementem wychowania do pokoju jest pamięć o ofiarach wojny, bo przecież zawsze konkretyzują jej oblicze, nadając ofiarom konkretną twarz; imię i nazwisko, przyporządkowujące do konkretnej rodziny i miejsca.
Dlatego jesteśmy wdzięczni wam zrzeszonym w „Towarzystwie Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich Oddział Tychy”, za to, że z miłością pielęgnujecie od lat pamięć o tych, którzy byli w służbie ziemskiej ojczyzny i o tych, który z miłości do Ojczyzny i ojcowizny, oddali życie w latach sowieckiej i hitlerowskiej okupacji. Dopełniacie w ten sposób edukację historyczną młodego pokolenia, aby ceniło i naśladowało tych, dla których życiowym mottem były trzy fundamentalne wartości: Bóg, Honor, Ojczyzna! I trwacie na modlitwie, która jest wyrazem szczególnej pamięci, bo umieszcza zmarłych nie tylko na kartach historii, ale i w pamięci Boga i Kościoła.
Naszą uwagę w szczególny sposób przykuwają dziś ofiary działań wojennych na Ukrainie, w Ziemi Świętej i w Iraku. Polecamy ich Bożemu Miłosierdziu i wołamy o pokój każdą Eucharystią, wzmacniając go każdym gestem znaku pokoju, przebaczenia i pojednania. 3. Modlitwa
Zdajemy sobie sprawę, że, jak pisał św. Jan Paweł II, „modlitwa o pokój nie jest elementem wtórnym, "następującym po" wysiłkach na rzecz pokoju. Przeciwnie, jest ona sercem usiłowań zmierzających do budowania pokoju w porządku, w sprawiedliwości i wolności.
Modlić się o pokój znaczy otworzyć ludzkie serce, by mogła je napełnić ożywcza moc Boga. Ożywiającą mocą swej łaski Bóg może sprawić otwarcie się na pokój tam, gdzie wydają się istnieć jedynie przeszkody i zamknięcie; może umocnić i poszerzyć solidarność rodziny ludzkiej, mimo długiej historii podziałów i walk.
Modlić się o pokój oznacza prosić o sprawiedliwość, o zaprowadzenie odpowiedniego porządku wewnątrz państw i w stosunkach pomiędzy nimi; oznacza też prosić o wolność, szczególnie o wolność religijną, która jest fundamentalnym, osobistym i cywilnym, prawem każdej osoby.
Modlić się o pokój znaczy błagać o łaskę przebaczenia od Boga, a zarazem o wzrost odwagi dla każdego, kto ze swej strony pragnie wybaczać zniewagi, jakich doznał” (Orędzie Jana Pawła II na XXXV Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 2002).
Dlatego wzywamy wszystkich wierzących w Chrystusa i zapraszamy ludzi dobrej woli, by połączyli się w modlitwie o pokój, pamiętając w niej również o tych, których dotknęło cierpienie wywołane stratą najbliższych, ojczyzny i ojcowizny. Pamiętamy o milionach uchodźców, „ludzi w drodze” żyjących bez perspektywy bezpiecznego kąta na ziemi. Bracia i Siostry!
Św. Paweł przekazał nam jakże aktualną modlitwę:
„ Proszę Cię o dwie rzeczy…Kłamstwo i fałsz oddalaj ode mnie..”. Niech Bóg oddali od nas kłamstwo i fałsz, bo jak uczy historia to zarzewia wojny..
Dzisiejsza Ewangelia opisuje rozesłanie uczniów.. Jezus przekazuje im takie słowa:
    „Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was”(Łk 10, 1-12). Bracia i Siostry!
Kościół idzie przez świat z orędziem pokoju; z nadzieją, że w każdym mieszkaniu – domu, państwie, narodzie jest fundamentalne pragnienie pokoju…W każdym chce widzieć człowieka pokoju a nie wojny..
Przyzywamy na pomoc samego Chrystusa, Księcia Pokoju… Za Chrystusem wołamy dziś nad ludźmi opętanymi duchem wojny – wyjdź z niego…I wołamy o to modlitwą:
Boże ojców naszych, Wielki i miłosierny!
Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój a nie udręczenie.
Posłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Usłysz krzyk wszystkich Twoich dzieci, udręczone błaganie całej ludzkości o dar trwałego pokoju.
Niech już nie będzie więcej wojny – złej przygody, z której nie ma odwrotu, niech już nie będzie więcej wojny – kłębowiska walki i przemocy.
Spraw – niech ustanie wojna w Syrii, Iraku, na Ukrainie, w Ojczyźnie Jezusa, i w Afryce, która zagraża Twoim stworzeniom na niebie, na ziemi i w morzu.
Z Maryją, Matką Jezusa i naszą, błagamy Cię, przemów do serc ludzi odpowiedzialnych za losy narodów.
Mocą Twego Ducha Świętego przemień serca polityków, aby zrozumieli, że wojna niczego nie rozwiązuje, owszem sprowadza nowe problemy a ostatecznie klęskę i hańbę na agresorów i dyktatorów.  
Zniszcz logikę odwetów i zemsty i poddaj przez Ducha Świętego nowe rozwiązania wielkoduszne i szlachetne, osiągane w dialogu i cierpliwym wyczekiwaniu, co bardziej owocne niż gwałtowne działania wojenne.
Ojcze, obdarz nasze czasy dniami pokoju – o to wołamy w imieniu dzieci, rodzin, matek i ojców; w imieniu naszych małych i wielkich ojczyzn. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media