Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Trzykrotne – wyrzekamy się i wierzymy – otwierają nowy czas wiary.

katedra

1. Pamięć i wspominanie wydarzeń minionych jest twórcze. Nierzadko ważne wydarzenie z historii – prowokują pytania – żyjemy po to by pamiętać?; czy też pamiętamy, by żyć? Pierwsze z tych stwierdzeń zakłada pamiętanie jako czynność ukierunkowaną na zachowanie od zapomnienia. Z kolei drugie pojmowanie pamiętania dostrzega jako odwagę pamięci, jak czyn skierowany ku przyszłości...
    „Czas miniony nie tylko jest przeszłością. W jakiś sposób dotyczy nas wszystkich i wskazuje drogi, którymi nie należy iść, jak też drogi, którymi pójść można”. Można tak powiedzieć, analizując niezbadane zasoby ludzkiej pamięci, w której odkrywamy bogactwo ludzkiego doświadczenia i mądrości.    
Są jednak drogi, którymi pójść trzeba, bo są nie tylko twórcze, ale i życiodajne; spełniające ludzkie pragnienia o wieczności. To drogi wiary i zbawienia, opisane na kartach Pisma świętego, którymi chodził Bóg i człowiek...
    W tę świętą noc – wstępujemy na drogi wiary i zbawienia, które zostały przypomniane w czytaniach, któreśmy słyszeli...
    Najpierw Księga Rodzaju przypomniała nam skąd jesteśmy; skąd wyszedł rodzaj ludzki; skąd ja jestem. To Bóg stworzył niebo i ziemię; to On postanowił: uczyńmy człowieka na Swój obraz; stworzył mężczyznę i kobietę, co podkreśla różność, ale i równość płci. I widział Bóg, że wszystko, co uczynił było bardzo dobre.
    Budując relacje między stworzeniem a Stworzycielem, Bóg wystawił na próbę Abrahama – ojca wiary, jak go nazywamy. Z tej próby Abraham wyszedł zwycięsko, pomyślnie; niejako w nagrodę otrzymał przyrzecznie błogosławieństwa...
  Jego skuteczność weryfikuje się wielokrotnie, zwłaszcza w chwilach szczególnych niebezpieczeństw, jak exodus – wyjście - z niewoli egipskiej i wędrówka przez Morze Czerwone do nieznanej Ziemi Obiecanej, co zapoczątkowało nową erę w życiu narodu wybranego, ludu mesjańskiej obietnicy...    
Lud Przymierza słuchał niezwykle skutecznego słowa Boga, które wychodzi z Jego ust i nie wraca do Niego bezowocnie... zanim wpierw nie spełni pomyślnie swego posłannictwa, jak zapewnia Bóg.
    Dokonuje ono nawet bolesnego procesu oczyszczenia ze wszelkiej zmazy i od wszystkich bożków. ( Ez 36), który kończy się odebraniem serc kamiennych, darem nowego serca i ducha nowego..
    
Bracia i Siostry!    
2. Nowe serce i nowego Ducha otrzymujemy przez Słowo, które stało się Ciałem i zamieszkało między nami...; Jezus Chrystus Jedyny Odkupiciel Człowieka wyzwolił nas za cenę Krwi swojej... To w Jego śmierci i Zmartwychwstaniu jest nasze życie i zmartwychwstanie, nasza przyszłość.
    W tę rzeczywistość jesteśmy zanurzeni przez chrzest święty, który wspólnota Kościoła sprawuje w paschalną noc przejścia Jezusa ze śmierci do życia; dla nas to przejście z grzechu do łaski i wolności.
    Wierni tej starożytnej tradycji udzielimy dziś sakramentu chrztu świętego trzem dorosłym - Joannie Glorii, Ewie i Waldemarowi, których włączymy we wspólnotę Kościoła. Odtąd będą żyli dla Boga, ukierunkowani przez Chrystusa, który udzieli im swojego Ducha w sakramencie Bierzmowania...    
To właśnie twórcza i odważna pamięć o darowanej nam wolności dzieci Bożych, każe nam dziś ponowić przymierze chrzcielne - najpierw odrzucić zło i Złego oraz wyznać słowami wiarę w Boga Ojca, Jego Syna, naszego Zbawiciela i Ducha Świętego, który odnawia nasze serca a przez nas oblicze ziemi!  
Bracia i Siostry nasze – trzykrotne – wyrzekamy się i wierzymy – otwierają nowy czas wiary, to znaczy nowy czas wierności, nie powtarzania błędów czy grzechów opisanych na kartach Starego Testamentu; czy tych naszych osobistych, obmytych w źródle chrzcielnym oraz odpuszczonych w sakramencie pokuty i pojednania.
    Dziś On – Jezus Zmartwychwstały – objawienie Miłości i Miłosierdzia- głosi nam orędzie radości i zbawienia; przemawia do nas słowami Anioła z dzisiejszej Ewangelii: „wy się nie bójcie, – bo wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma go tu, bo zmartwychwstał...”.
W tej samej Ewangelii, Zmartwychwstały osobiście rozwiewa lęk i wyznacza uczniom miejsce spotkania – „niech idą do Galilei, tam mnie zobaczą”.
Galileą – jest dziś już nie historyczna kraina Jezusa, a każda Eucharystia, czas spotkania z Nim w wieczerniku na świętej wieczerzy. Chcemy Go rozpoznać i wyznać słowami: Pan mój i Bóg mój i przyjąć!     Bracia i Siostry!
Pamięć i wspominanie wydarzeń minionych bywa twórcze; a przeżywanie Eucharystii, do której idziemy od chrzcielnicy, jest spotkaniem ze Zmartwychwstałym w przestrzeni wielkiej tajemnicy wiary, spotkaniem dającym życie. Otrzymujemy eucharystyczny pokarm – Ciało i Krew Pańską - jako zadatek nowego życia i pokarm nieśmiertelności...
    A to wszystko staje się tu i teraz przez Pana i cudem jest w naszych oczach, jak śpiewaliśmy przed chwilą w psalmie...
    Dlatego dziękujcie Panu, bo jest dobry.., bo Jego łaska trwa na wielki...Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media