Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: „Jest droga, którą powinniśmy chodzić”

katedra

Z minioną niedzielę rozpoczęliśmy czas adwentu nowego roku liturgicznego, w którym przeżywamy tajemnice nasze zbawienia - od wcielenia po zmartwychwstanie. Czas adwentu to czas wołania Boga do człowieka (przez proroków); to także czas wołania człowieka do Boga; zwłaszcza wołania proroka do Boga w sprawach powierzonego mu ludu.
Kto jest owym sługą, którego Pan zastanie czuwającym, gdy przyjdzie? Ewangeliczne, adwentowe pytanie jest zaadresowane przede wszystkim do nas, do dusz-pasterzy, którzy– są ustanowieni pasterzami i stróżami owiec. W naszą kapłańską egzystencję wpisane jest wezwanie do czuwania. Najpierw nad sobą, potem nad powierzonymi naszej pasterskiej pieczy. Nasza pasterska troska to również troska o powołania. Prośmy Pana żniwa - o to, by posłał robotników na swoje żniwo. Rodzą się one w naszych wspólnotach parafialnych, gdzie gorliwość kapłańska jest inspirująca a jej wykładnikiem jest niesienia Chrystusa innym. Drodzy Bracia!
W proroctwie Izajasza czytamy znamienne słowa skierowane do duszpasterzy: „Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na twego mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się nad tobą: „To jest droga, idźcie nią!”, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo”.
Niejednokrotnie Pan karmi nas chlebem ucisku i poi wodą utrapienia, ale jednocześnie jest z nami. Bo kim jest ów nauczyciel, który nas nie odstępuje? Każdy duchowny, sacerdos, jak niegdyś prorok, ma świadomość, że jest z Nim Bóg przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym. Jest z nim Boski Nauczyciel i Mistrz, Powołujący. A Ewangelia - jest drogą, którą powinniśmy chodzić.
Odpowiedzią na obecność w naszym życiu Chrystusa jest kapłańska miłość, która wyraża się w patrzeniu i słuchaniu. Kapłan to człowiek nieustannie wpatrujący się w swego Mistrza i słuchający Jego słów- taka jest nasza podstawowa powinność. Kapłan to człowiek zapatrzony i zasłuchany w Chrystusa.
Mamy świadomość, że chodzi tu integralność postaw, o świadomość tożsamości. Zapatrzenie i zasłuchanie to nie tylko sfera zmysłów podporządkowana w posłuszeństwie wiary Boskiemu Nauczycielowi. To również sfera naszej woli, umysłu, także sfera ducha. Na tych wszystkich poziomach jesteśmy wezwani do czuwania, strzeżenia siebie przed działaniem złego ducha. Zawsze być gotowym na przyjście Pana – oto kapłańskie, nie tylko adwentowe, zadanie. Drodzy Bracia!
W świetle proroctwa Izajasza kapłan jawi się nie tylko jako uczeń Pana, jako pasterz i stróż, ale również jako rolnik. Na wzór Jezusa jesteśmy siewcami Jego Dobrej Nowiny, którzy słowem i przykładem przybliżają nadejście Królestwa Bożego, aby stawało się w nas i pośród nas.
Zapatrzenie i zasłuchanie w Mistrza rodzi konkretne owoce, które tak obrazowo ujmuje dziś Izajasz. Bóg „użyczy deszczu na twoje zboże, którym obsiejesz rolę, a chleb z urodzajów będzie soczysty i pożywny. Twoja trzoda będzie się pasła na rozległych łąkach…”.
Głęboka więź z Chrystusem jest drogą, którą On daje swoją łaskę światu. Chrystus tak zrządził, że właśnie przez kapłańskie usta, przez kapłańskie serce, daje Siebie ludziom – użycza deszczu swej łaski na zboże naszych słów i czynów, którymi zasiewamy glebę ludzkich serc. On też sprawia, że chleb, który rozdajemy – pokarm słowa i Eucharystii – jest pożywny, daje życie.
Ale znów trzeba mieć świadomość, że Pan chce to czynić przez godne sprawowanie naszej posługi. Więc kolejny raz wezwanie do czuwania nad sobą, do rozwijania i pogłębiania naszej duchowości pasterskiej.
Wiele by można mówić o potrzebie troski o siebie nawzajem, zwłaszcza dzisiaj, kiedy kapłan jest atakowany z różnych stron i często nie ze swojej winy, choć wiemy, że i pośród nas są tacy, którzy sprzeniewierzyli się powołaniu; nie unieśli jego ciężaru i wyzwań. A będąc sercem daleko od Boga podjęli ryzykowna grę służenia dwom panom...
Potrzeba troski o siebie nawzajem nie może oznaczać „zamiatania” trudnych spraw pod dywan ani tworzenia twierdzy obrażonych. Wyzwalająca jest tylko prawda, nawet najtrudniejsza.


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media