Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: „Bądź tym, kto bardziej kocha”

katedra

Dziś w czwartek Tygodnia Misyjnego, który przeżywamy w Roku Wiary pod hasłem Miłosierdzie dla całego świata – święcimy tutejszego parafianina, dra Alberta Karkosza – na stałego diakona. Dzisiejsza Ewangelii przypomina nam fundamentalne stwierdzenie, które dotyczy wszystkich ochrzczonych, a zwłaszcza powołanych do służby Ewangelii. Brzmi ono:
„Nie wyście mnie wybrali, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem na to, abyście szli i owoc przynosili...” Dowiadujemy się Kto dokonał wyboru i w jakim celu. Wszyscy idziemy za głosem powołania, odczytujemy znaki, światła Ducha Świętego, Boże impulsy i wezwania aż do końca życia. Bo chodzi o to, aby iść drogą powołania i owoc przynosić. Drogi kandydacie do święceń!
Teraz Jezus Chrystus, przez swój Kościół, ponawia zaproszenie wstąpienia w Jego służbę: „Ty pójdź za Mną” w sposób definitywny, nieodwołalny, stały. Do tej służby zostałeś przygotowany przez Bożą Opatrzność, w której działanie wpisują się Twoje - Wasze życie małżeńskie i rodzinne oraz studia i formacja.
 O diakonie Katechizm Kościoła uczy:
„Diakoni uczestniczą w specjalny sposób w powołaniu i łasce Chrystusa. Sakrament święceń naznacza ich pieczęcią („charakterem”), której nikt nie może usunąć. Upodabnia ich do Chrystusa, który stał się ‘diakonem’, to znaczy sługą wszystkich. Do diakonów należy miedzy innymi asystowanie biskupowi przy celebracji Boskich misteriów, szczególnie Eucharystii, jej udzielanie..., głoszenie Ewangelii i przepowiadanie, prowadzenie pogrzebu i poświęcanie się różnym posługom miłości” (KKK, 1570). Drogi kandydacie do święceń!
W świecie zranionym przez różne formy egoizmu i pychy, w rzeczywistości naznaczonej piętnem komercji, agresywnej reklamy, międzyludzkich relacji, skażonych często kupieckim wyrachowaniem – w tej rzeczywistości masz być żywą ikoną Chrystusa Sługi - Tego, który stał się - jak mówi Katechizm- ‘diakonem’, to znaczy sługą wszystkich.
Służba ta powinna ukazywać bezinteresowną miłość - w istocie samego Boga, który objawia się w Jezusie z Nazaretu. Chrystus, a On „nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć” (Mt 20, 28) nie oglądał się na ludzką zapłatę, nie liczył na jakąś równoważną wzajemność wobec świadczonej przez siebie miłości. Do praktykowania takiej miłości wezwani są wszyscy chrześcijanie, a zwłaszcza, niejako „z urzędu”, diakoni, prezbiterzy i biskupi. Drogi kandydacie do święceń!
Niech Tobie i każdemu bliską stanie się postawa, opisana przez pewnego poetę:
„Jeżeli miłość nie jest równa
To niech ja będę tym, kto bardziej kocha” (W.H. Auden).
Któż zdoła zmierzyć miłość? Wiadomo, że miłość Boga do człowieka nigdy nie jest równa - Bóg zawsze kocha bardziej i daje więcej. I o takim Bogu, który jest Miłością mamy mówić współczesnemu światu swym życiem i słowem. Żadne warunki czasu i miejsca nie mogą być w tym przeszkodą.


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media