Got 0 bytes response, method=default Response decode error Bądźcie solidarni dla dobra społeczeństwa i Ojczyzny

katedra

1. W modlitewnej zadumie wspominamy dziś wydarzenia sprzed 33 lat. Doszło do nich wskutek rozejścia się rządzących z rządzonymi: władza – nazywająca siebie „ludową” – stworzyła kastę, która używając aparatu państwa, utrzymywała się przy władzy terrorem i kłamstwem. Pamiętamy te dramatyczne wydarzenia – na szczęście nie doszło wtedy do rozlewu krwi. Zwyciężył zdrowy rozsadek i apele o społeczny dialog. Wszyscy czuliśmy, że „idzie nowe…”.
Porozumienia Jastrzębskie zostały podpisane w dniu 3 września 1980 roku. Wiele z nich zostało wprowadzonych w życie, inne, szczególnie po roku 1989 stały się nieaktualne.
2. Jednym z podstawowych uzgodnień Porozumień Jastrzębskich, było uznanie przez totalitarną władzę, prawa robotników do zrzeszania się: prawa do tworzenia wolnych, niezależnych związków zawodowych. W dramatycznych okolicznościach zostało ono zakwestionowane – jak i wiele innych praw obywatelskich – bezprawnym, po dziś dzień nierozliczonym, aktem ogłoszenia stanu wojennego z 13 grudnia 1981 roku.
O prawa pracownicze – a wśród nich szczególnie o wolność zrzeszania się – upomniał się głośno Jan Paweł II, kiedy 30 lat temu, stanąwszy przed obrazem Matki Boskiej Piekarskiej na katowickim lotnisku Muchowiec, wołał:

„(…) Obowiązkowi pracy
odpowiadają też uprawnienia człowieka pracy.
Należy je ujmować w szerokim kontekście praw człowieka. Sprawiedliwość społeczna polega na poszanowaniu i urzeczywistnianiu praw człowieka w stosunku do wszystkich członków społeczeństwa.

(…) Jest to przede wszystkim prawo do sprawiedliwej zapłaty
– sprawiedliwej, czyli takiej, która starczy również
na utrzymanie rodziny (…).
Jest to również prawo do wypoczynku.
Przypominam, ile razy w Piekarach
poruszaliśmy sprawę wolnej od pracy niedzieli (…).

Ze sferą uprawnień ludzi pracy
łączy się również sprawa związków zawodowych.
Na ten temat napisałem
w encyklice „Laborem exercens”:

„...nowożytne związki zawodowe wyrosły na podstawie walki pracowników, świata pracy, a przede wszystkim robotników przemysłowych, o ich słuszne uprawnienia
w stosunku do posiadaczy środków produkcji.

Zadaniem ich pozostaje obrona bytowych interesów ludzi pracy
we wszystkich dziedzinach, w których dochodzą do głosu uprawnienia tych ostatnich.

Doświadczenie historyczne poucza,
że organizacje tego typu
są nieodzownym składnikiem życia społecznego,
zwłaszcza w nowoczesnych społeczeństwach uprzemysłowionych
(…) są one wykładnikiem walki o sprawiedliwość społeczną,
o słuszne uprawnienia ludzi pracy” (n. 20).

3. Działalność związków zawodowych oceniana jest dziś coraz bardziej krytycznie, głównie przez sprawujących władzę. Jak słyszymy i czytamy istnieje projekt zakładający samofinansowanie związków, by budżetu przedsiębiorstwa, firmy nie obciążały pensje związkowców i wynajem związkowych pomieszczeń. Nie ulega wątpliwości, iż konieczna jest reforma ustawy o związkach zawodowych; zresztą postulowana kiedyś przez NSZZ Solidarność


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media