Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Katecheza szkolna jest miejscem ewangelizacji.

katedra

1. W święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego patrzymy na znak naszego zbawienia. Czujemy się wobec niego jak poeta, który pisał, wspominając z wakacji przydrożny krzyż w jarzębinach:

Krew płynie z Twego boku
wakacje a taki blady
i właśnie dlatego wierzę
żeś wszechmogący słaby
że w jarzębinach wisisz
dzwońce cię podziobały
właśnie dlatego kocham
że jesteś wielki mały

Męka Pana przebija się przez kształty widzialnego świata i, mimo upływu czasu, pozostaje wydarzeniem, które dziś ponawia się w godzinie Eucharystii. Wpatrujemy się więc nie tylko w krzyż, lecz i w ołtarz, dostrzegając za zasłoną znaków miłującą nas obecność Boga, który przyciąga nas do siebie i leczy z chorób duszy.
Pisze dalej poeta:

rozeszły się całkiem drogi
zgubiło się i odkryło
pozostał człowiek i Pan Bóg
mój grzech moja miłość
(Jan Twardowski)

Krzyż Chrystusa od zawsze był wyzwaniem dla ludzkich umysłów i serc. Dla Żydów zgorszeniem, dla Greków głupstwem, dla nas zaś objawieniem miłości Boga, jedyną wartością naszego życia, wobec której wszystko inne to śmieci. Myśląc o krzyżu, jednoczymy się z Chrystusem odkrywając Jego Osobę i czyn Jego miłości. Oto Bóg i człowiek zarazem. Ale wobec krzyża można pytać o to, kim my jesteśmy jako chrześcijanie, uczniowie Ukrzyżowanego. To pytanie powinni zadawać sobie zwłaszcza ci, którzy odpowiadają za losy Ewangelii w świecie, między innym wy, drodzy Bracia i Siostry, spełniający posługę katechetów, nauczycieli wiary i miłości względem Jezusa Chrystusa.
Pod krzyż idzie się tylko z modlitwą. Dlatego prowadząc innych do Chrystusa, samemu trzeba być człowiekiem modlitwy. „Modlitwy nie sposób nauczyć się nawet na najlepszej lekcji. Trzeba ją w siebie wchłonąć obcując z człowiekiem modlitwy, który jest dla dziecka autorytetem, a zarazem kimś bardzo bliskim – modlącym się.”( Hanseman) 2. Katecheza szkolna jest miejscem ewangelizacji. Choć nauczanie religii akcentuje wymiar poznawczy to przecież nie pomija wymiaru katechetycznego, – czyli pogłębienia wiary. Ta zaś o tyle zostaje pogłębiona, o ile katecheta i uczeń są zainteresowani sprawami wiary. Nie wątpię, że właśnie one stanowią priorytet waszej codzienności. Właściwym wyrazem troski o wiarę własną ( a to rzeczywistość dynamiczna) jest codzienny kontakt z Mistrzem i Nauczycielem. Jezus ukazuje nam, że aktywność ewangelizacyjna powinna być zrównoważona chwilami wyciszenia, a nawet osamotnienia. Czas na osobistą rozmowę z Ojcem jest wpisany w dzieło głoszenia Dobrej Nowiny i przynależy do przygotowania katechezy. Sam konspekt nie wystarczy...
Przypominam wam o tym drodzy katecheci. Okazją wyjścia na rozmowę z Ojcem jest medytacja i są rekolekcje zamknięte. To momenty by na chwilę odpocząć i posłuchać, co - Pan i Nauczyciel - ma nam do powiedzenia! Nie można permanentnie mówić, sensownie, z przekonaniem, bez słuchania! W domu Marii i Marty Jezus przypomniał o tym, że potrzeba zatrzymania się u Jego stóp. Wasz udział w rekolekcjach to dla mnie sygnał, że czujecie z Kościołem (sentire cum Ecclesia) i to sprawia, że ze spokojnym sumieniem można wam udzielić misji kanonicznej czy ją prolongować.
Duchowych mocy i sił potrzeba bardzo dużo! Wiem o tym i zapewniam was, że Kościół katowicki pamięta o swoich katechetach i docenia ich pracę. Nie umykają naszej uwadze problemy, z jakimi borykacie się na co dzień. Problemy, które nie tylko wynikają z pracy z uczniami, ale także z faktu, że katecheza w przestrzeni szkolnej bywa nieraz niewygodna dla rodziców, nauczycieli czy dyrekcji.


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media