Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: "Otrzymaliście Ducha przybrania za synów"

katedra

Jest czas powołania i jest czas posłania… Oba łączy Chrystusowe „Ty pójdź za Mną!”. Przed sześciu laty odpowiedzieliście, drodzy Bracia, na zaproszenie Pana, by pracować w Jego winnicy. Dziś – na podobieństwo apostołów – zostajecie posłani, by iść i głosić ludziom Królestwo Boże. To wymagające zadanie można wypełnić, jeśli treścią życia Chrystus: w kapłańskiej modlitwie, w intymnej zażyłości z Boskim Mistrzem i Przyjacielem. Najpiękniej wyraża ją postawa adoracji, słuchania i przylgnięcia, postawa kontemplacyjnej miłości, która w skali globalnej objawiła się w niedzielę 2 czerwca br.

1. Ukazywać Ojca
Idąc do ludzi będziecie ukazywać im Boga, nie jakiegokolwiek boga, ale Tego, który objawił się światu w tajemnicy Ojca, Syna i Ducha Świętego. Dzisiejsza Ewangelia podkreśla, że Bóg, którego będziecie głosić, jest Ojcem. Chrystus ukazał Go w Modlitwie Pańskiej jako Ojca wszystkich,
którego Imię jest święte,
którego Królestwo jest domem człowieka,
którego wola spełnia się na ziemi, tak jak w niebie,
który daje pokarm wszystkiemu, co stworzył we właściwym czasie. Chrystus objawia swego i naszego Ojca jako Boga pełnego miłosierdzia,
który przebacza i chroni przed złem.
Jezus nie tylko mówił o Ojcu, ucząc na przykład modlitwy do Niego, Jezus ukazywał Ojca samym Sobą: „Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca…”. Wasze zadanie będzie podobne: nie tylko mówić ludziom, że Bóg jest Ojcem, ale – jako Jego dzieci, jako Jego synowie – ukazywać swoim życiem Ojca, który jest w niebie.
Słowo i przykład muszą iść w parze, stąd nieodzowne jest, abyście sami żyli głębią zjednoczenia z Bogiem, głębią synowskiej miłości. Będzie się ona wyrażać w waszych postawach względem Ojca. Niech Jego imię święci się w waszym życiu, niech w nim spełnia się Jego wola i przybliża tym samym Jego królestwo. Codziennie proście o pokarm z nieba, którym dla wierzącego jest przede wszystkim Eucharystia. Nie tylko proście, lecz przyjmujcie ten Boski pokarm czystym sercem, unikając wszystkiego, aby was grzech nie opanował. Niech w waszym posługiwaniu objawia się Boże miłosierdzie, szafowane w sakramencie pokuty i pojednania. Sami również często do niego przystępujcie. Będąc apostołami jednania musicie być pojednani z Bogiem, Kościołem i samym sobą.
2. Kochać Kościół
Patronem dzisiejszego posłania jest święty Paweł, który w 2 Liście do Koryntian zwierza się ze swej troski o wierzących, troski, której nie brak Boskiej zazdrości i odrobiny szaleństwa – postaw rozumianych jako wielkie pragnienie, by wszyscy zostali zbawieni. Poślubieni jednemu Mężowi w dniu waszych święceń, poślubieni Kościołowi, musicie – drodzy Bracia – kochać ludzi zazdrośnie i szaleńczo, bo tak kocha Bóg. Jego miłość starał się naśladować święty Paweł, który nieraz cierpiał z troski o wszystkie Kościoły, oddając wszystkie swoje siły, życie całe, aby prawda Ewangelii dotarła aż na krańce ziemi. Paweł kochał Kościół. I to jest kapłańskie, apostolskie zadanie każdego powołanego, wyświęconego i posłanego.
Niech w wasze posługiwanie nigdy nie wkradnie się duch egoizmu, myślenia o sobie, podporządkowania duszpasterstwa swoim planom. Unikajcie tak zwanej małej stabilizacji, wicia sobie ciepłego gniazdka, abyście nie utracili gorliwości głoszenia Ewangelii nie tylko w dobrze znanych realiach Kościoła katowickiego, ale także na misjach; również wśród tych, którzy opuścili ojcowiznę „za chlebem”.
Obca niech wam będzie obłuda i faryzeizm; krytykanctwo. Przywołując słowa papieża Franciszka do kapłanów – i ja proszę, abyście byli pasterzami, a nie fryzjerami owiec; niech w waszym myśleniu pierwszeństwo mają owce i dla nich jesteśmy, m.in. zachowując rezydencję, traktując ją jako dar obecności i znak miłości.
Ojciec Święty – wypowiadając te słowa – przypomniał stare nauczanie proroka Ezechiela, wyjaśnione później przez świętego Augustyna, co znajdujemy w kapłańskim brewiarzu. „Stare” nie znaczy przestarzałe i nieaktualne. Przeciwnie. Jesteście dziś posyłani, aby być pasterzami owiec. Wypełnieniu tego posłannictwa będzie z pewnością służyć życie według rad ewangelicznych: ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. Panuj nad materią, by ciebie – duchownego – nie opanowała materia.
3. Gdy Bóg znika z horyzontu
Wierni, do których zostajecie dziś posłani, będą oczekiwać od was tylko jednego, abyście byli specjalistami od spotkania człowieka z Bogiem. „Nie wymaga się od księdza, by był ekspertem w sprawach ekonomii, budownictwa czy polityki. Oczekuje się od niego, by był ekspertem w dziedzinie życia duchowego. […] Aby przeciwstawić się pokusom relatywizmu i permisywizmu, nie jest wcale konieczne, aby kapłan był zorientowany we wszystkich aktualnych, zmiennych trendach; wierni oczekują od niego, że będzie raczej świadkiem odwiecznej mądrości, płynącej z objawionego Słowa” (Benedykt XVI, Przemówienie do duchowieństwa w warszawskiej katedrze, 2006).
Podstawowym priorytetem misji Kościoła w świecie, a więc również kapłana jest uobecniać Boga w tym świecie i otwierać ludziom drogę do Boga. Nie do jakiegokolwiek boga, ale do tego Boga, który przemówił na Synaju; do tego Boga, którego oblicze rozpoznajemy w miłości aż do końca (por. J 13, 1) — w Jezusie Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym.
Prawdziwym problemem w tym momencie naszych dziejów jest to, że Bóg znika z horyzontu ludzi, a kiedy gaśnie pochodzące od Boga światło, ludzkość traci orientację, czego niszczące skutki stają się coraz bardziej widoczne. Trzeba prowadzić ludzi do Boga, do Boga, który mówi w Biblii — to jest najwyższy i podstawowy priorytet Kościoła, to jednocześnie najwyższy i podstawowy priorytet posługi każdego księdza, każdego duszpasterza (por. Benedykt XVI, List do biskupów w sprawie zdjęcia ekskomuniki z czterech biskupów konsekrowanych przez abpa Lefebvre’a, 2009).
Bóg znika z horyzontu ludzi. Tego najbardziej należy się obawiać, ale to jest jednocześnie potężny impuls do głoszenia Ewangelii, do poszukiwania zagubionych owiec, do dawania swego życia za ich życie, za życie świata, co jest wyrazem nowej ewangelizacji.
Idźcie z radością, ostatecznie Bóg zwycięży. I pamiętajcie: „otrzymaliście Ducha przybrania za synów”.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media