Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Zasadniczą treścią idei świętowojciechowej jest „...utrwalanie wiary chrześcijańskiej”

katedra

Najpierw, Bracia i Siostry, pozdrowienia z miasta świętowojciechowego na Górnym Śląsku, a jest nim Mikołów. Dokładnie 15 lat temu – na wniosek samorządu – św. Wojciech stał się patronem tego miasta przed Bogiem; zaś w miniony wtorek, w uroczystość św. Wojciecha, Prymas Polski, ksiądz arcybiskup Józef Kowalczyk, poświęcił pomnik tego świętego na rynku Mikołowa. Księże Prymasie – proszę przyjąć raz jeszcze podziękowanie za obecność i pobłogosławienie pomnika, na którym znalazły się słowa poety:         „Spójrz, gdzie nie widzisz nic,
        Idź, gdzie ci braknie drogi.
        Słuchaj, gdzie cisza brzmi,
        Bo tam przemawia Bóg”.(Angelus Silesius)
Pozwólcie Bracia i Siostry, że wspomnę tu dziś osobę, która łączy Górny Śląsk i Gniezno; to postać kardynała Augusta Hlonda. Sejmik Samorządowy Województwa Śląskiego postanowił, iż rok 2013 ma być obchodzony w województwie śląskim jako Rok kardynała Augusta Hlonda. Jego posługa biskupia w diecezji katowickiej nie trwała długo, niespełna pół roku. Został bowiem powołany z Katowic do Gniezna,  w czerwcu 1926 roku, na urząd prymasa Polski i objął diecezje: poznańską i gnieźnieńską, złączone wówczas unią personalną. Żegnając bp. Hlonda Wikariusz Generalny tak podsumował jego działalność na Śląsku: „zorganizował Kościół na Śląsku polskim i odnowił po czasach zamętu życie katolickie”. Brzmi to krótko, lakonicznie, jak starożytna inskrypcja o wielkich bohaterach ludzkich i Bożych dziejów, o mężach sławnych i pobożnych. 10 października 1926 roku – podczas ingresu do katedry gnieźnieńskiej arcybiskup August Hlond powiedział mi.in „Tylko to, co na opoce Piotra zbudowano, ma trwałość i moc tejże opoki...”. Niespełna 10 lat później słowa te znalazły swoje potwierdzenie, kiedy to Prymas Polski w dniu 25 listopada 1945 roku, przywrócił do kultu gnieźnieńską katedrę. Powiedział wtedy m.in. „Tak wybiła, po sześcioletniej profanacji, także dla tej czcigodnej bazyliki prymasowskiej godzina przywrócenia do czci i kultu bożego. Bezbożny najeźdźca nie uszanował ani sakry tego tumu, ani jego przeszłości, ani zabytków. Zhańbił tę starą macierz kościołów polskich, uchylił jej godność metropolii zachodu polskiego, nie miał względu na groby zasłużonych Prymasów, ogołocił świątynię z dostojeństwa wieków, zburzył ołtarz Ofiary przenajświętszej, usunął tron prymasowski, zdarł ze ścian klejnoty efremowskiehgo natchnienia i wydał ten przybytek chwały bożej na hańbę, bo słuchowiskami muzycznymi miano w nim krzepić ducha napastników zmęczonych tępieniem polskiego życia. W tej chwili z góry Lecha bije znowu stary Wojciech, obwieszczając Polsce, że dziś zbawienie stało się temu domowi...” (Homilia „Na otwarcie Bazyliki Gnieźnieńskiej”).

Drodzy Bracia i Siostry!
W duchu bogatej myśli kard. Hlonda, iż zasadniczą treścią idei świętowojciechowej jest „...utrwalanie wiary chrześcijańskiej” pragniemy w Roku Wiary spotkać się dzisiaj ze św. Wojciechem i odczytać przesłanie Bożego słowa. Jest w żywocie świętego Wojciecha interesująca historia… Otóż nie mogąc nic zdziałać dla zbawienia prażan, którzy byli ludem o twardym karku, biskup Wojciech postanowił udać się w pielgrzymce do Jerozolimy, sięgnąć tym samym do źródła chrześcijaństwa, napoić się, „nadyszeć” ojczyzną Chrystusa i Apostołów. Wojciech nie dotarł jednak do Jerozolimy, spotkawszy po drodze, w Monte Casino, mnichów benedyktyńskich, którzy zachęcili go do wyboru ich drogi zakonnej. „Powiedzieli mu bowiem, że zbawienia duszy nie znajduje się w pielgrzymkach po rozmaitych krajach, lecz, wedle psalmisty, w uciśnieniu ducha i pobożności skruszonego serca”. I to mu jeszcze powiedzieli: „Tytułem do chwały jest nie to, że się było w Jerozolimie, lecz to, że się tam dobrze żyło, bo Jerozolimą po całym świecie jest Kościół święty” (Z żywotu anonima „Tempore illo…”). Jakby chcieli powiedzieć Wojciechowi – Nie opuszczaj Kościoła… Biskup postanowił zatem odpowiedzieć na radę mnichów, wrócił do Rzymu i przez pięć lat przebywał jako mnich w klasztorze świętego Bonifacego.


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media