Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: „Bóg otarł z jego oczy wszystkie łzy”

katedra

W rozpoczętym 1 stycznia Roku Kardynała Augusta Hlonda, proklamowanym jednogłośnie przez Sejmik Województwa Śląskiego, wspominamy dzień 3 stycznia 1926 roku, kiedy w katedrze śś. Apostołów Piotra i Pawła administrator diecezji śląskiej ks. August Hlond przyjął święcenia biskupie i został tym samym pierwszym pasterzem nowej lokalnej cząstki Kościoła powszechnego. Wspominamy ten dzień z wdzięcznością, jak to nam nakazuje zwyczajne poczucie sprawiedliwości.
Mędrzec Syracydes przed wiekami zachęcał, by właśnie z wdzięcznością wspominać „mężów sławnych, którzy przez pokolenia byli wychwalani i stali się dumą swych czasów”( Syr 44,1.7), i „mężów pobożnych, których cnoty nie zostały zapomniane. Pozostały one z ich potomstwem, dobrym dziedzictwem są ich następcy”( Syr 44.10).
Dnia 14 grudnia 1925 r. papież Pius XI skierował bullę do ludu śląskiego – czytamy w niej m. in.: „Pius Biskup, Sługa sług Bożych, drogim synom duchowieństwa i ludowi miasta Katowice i diecezji śląskiej pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie. W dniu dzisiejszym ustanowiliśmy księdza Augusta Hlonda, dotychczasowego Administratora Apostolskiego Śląska Polskiego, Biskupem i Pasterzem nowoutworzonej a jeszcze wakującej Diecezji Katowickiej. Wzywamy was przeto wszystkich i nakładamy wam obowiązek, byście rzeczonego Biskupa waszego z czcią przyjęli jako ojca i pasterza dusz waszych i byście posłusznie słuchali jego nauk i rozkazów, aby on miał w was oddanych sobie synów”.
Śląsk przyjął nominację i osobę nowego biskupa śląskiego entuzjastycznie. Nie był przecież na Śląsku osobą nieznaną; od 1922 roku pełnił obowiązki administratora administratury apostolskiej. Wtedy dał się poznać jako gorliwy duszpasterz i dobry administrator tym, co nazywamy bona temporalia.
Założył Ligę Katolicką i propagował Akcję Katolicką. Zorganizował Zjazdy Katolickie. A działając w konkretnym kontekście społecznym, naznaczonym kryzysem gospodarczym, powołał Sekretariat Dobroczynności i Śląski Komitet Ratunkowy, bo wiedział, że jeśli brat cierpi niedostatek, nie można przed nim zamykać serca, wymaga tego rozlana tam miłość Boga, który oddał swoje życie za i dla człowieka (por. 1 J 17nn). „Taka jest bowiem wola Boża.., abyśmy się wzajemnie miłowali”!
Poza aspektem charytatywnym, godnym podkreślenia jest rys maryjny służby bpa Hlonda: szybko odczytał znaczenie piekarskiego sanktuarium i doprowadził do koronacji obrazu MB Piekarskiej.
W numerze GN z 10 stycznia 1926 roku znajdziemy opis uroczystości konsekracji i ingresu pierwszego biskupa śląskiego pod charakterystycznym tytułem: „Triumfalny wjazd J.E  Księdza Biskupa Hlonda do Katowic”.
Rozpoczął się ten wjazd 1 stycznia 1926 r. w Oświęcimiu, gdzie w domu Księży Salezjanów biskup nominat August Hlond odprawił rekolekcje przed sakrą. Stamtąd wiózł go specjalny pociąg do Katowic. Po drodze następowały powitania na poszczególnych stacjach: najpierw w Bieruniu Nowym – na pierwszej śląskiej stacji; potem w Chełmie, Imielinie, Kosztowach, gdzie niedaleko dworca widać było domek w którym mieszkał August Hlond. Jak pisze GN „domek ten był ślicznie przystrojony i widniał na nim transparent”. Potem były stacje: Brzezinka i Mysłowice, gdzie Hlond był ochrzczony w starym kościele mysłowickim.
Na dworcu w Mysłowicach bp Hlond spotkał się ze swoją Matką, staruszką, ubraną „po wiejsku”. „Przywitanie się matki z dostojnym synem było wzruszające do łez wszystkich obecnych” – jak czytamy we wspomnianej relacji w GN.
Dziś, na to historyczne wydarzenie chcemy spojrzeć w świetle podarowanego nam słowa Bożego, a zwłaszcza w kontekście Niedzieli Dobrego Pasterza; jest ona wypełniona treścią powołaniową, bo cały Kościół modli się o nowe powołania do służby Ewangelii i wołał do Pana żniwa, aby posłał robotników na swoje żniwo.
Robotnikami – posłanymi na żniwo byli najpierw apostołowie. W relacji z Dziejów Apostolskich widzimy Pawła apostoła, który w raz z Barnabą – korzystając z dogodnych struktur państwa rzymskiego – głosili skutecznie Ewangelię, najpierw wśród swoich ziomków. Tak skutecznie, że wzbudzili zazdrość tych, którzy w Antiochii – Pizydyjskiej stali na czele tamtejszej synagogi, żydowskiej wspólnoty religijnej. Tam też apostołowie podejmują strategiczną decyzję – wobec oporu swoich braci w wierze – zwracają się do pogan. W tym przypadku można mówić o felix culpa, o winie szczęśliwej, która spowodowała, ze uniwersalne przesłanie Ewangelii zaczęło docierać do wszystkich. Tak spełniało się polecenie Jezusa Zmartwychwstałego – „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię”.
Ostatecznie jednak prześladowani apostołowie zostali wyrzuceni z granic miasta. A „oni”, to znaczy Barnaba i Paweł otrząsnęli pył z nóg, poczym udali się do Ikonium.
Gest strząśnięcia pyłu z sandałów na znak przeciwko tym, którzy nie przyjęli Ewangelii zaleca sam Chrystus apostołom. Gest ten nie jest dziś używany, chociaż teoretycznie istnieje jako „możliwość”.
Nie chcemy jednak należeć do tych, którzy odrzucają Chrystusa i zamykają przed Nim drzwi serc, umysłów i życia publicznego. Chcemy, słuchając Chrystusa, wejść w przestrzeń oddziaływania Jego Ewangelii, ukazującą nam tajemnicę Boga, który daje się człowiekowi jako jego Dobry Pasterz. Tak prezentuje siebie Jezus Chrystus.
Chcemy należeć do Jego owczarni, chcemy słuchać Jego głosu z tą ostateczną perspektywą, ukazaną w II czytaniu z Apokalipsy św. Jana Apostoła, że Siedzący na tronie „rozciągnie na nimi namiot” bezpieczeństwa. „Nie będą już łaknąć ani nie będą pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo paść ich będzie Baranek, i ,,poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu”.
Tę pasterska funkcję sprawują w tej ziemskiej rzeczywistości powołani do pełnienia misji pasterskiej w imieniu Jezusa Chrystusa, Baranka bez skazy.
Jednym z wielu powołanych był August Hlond, nasz rodak. Pierwszy Biskup Katowicki. Słowo powołania dotarło do Augusta Hlonda tu, na śląskiej ziemi, niedaleko Mysłowic w rodzinie dróżnika.
Jestem przekonany, że ojciec pokazał synowi miejsce swojej pracy. Pokazał przejeżdżające pociągi, pozwolił synowi spojrzeć na szyny prowadzące aż po horyzont, co niewątpliwie wzbudziło ciekawość, ciekawość świata i ułatwiło wyjście z domu rodzinnego.
To wychodzenie ku nowym horyzontom zostało jakoś wpisane w życie ks. Hlonda, a wszystkie prowadziły w kierunku służby Jezusowi, Ewangelii i Kościołowi, chociaż w zmieniających się i nieraz w kontekstach dramatycznych.

Bracia i Siostry!
Z wiadomych racji zajmujemy się dziś tylko katowickim czasem posługi bp. Augusta Hlonda, zwłaszcza w kontekście tworzenia diecezji śląskiej po znanych decyzjach politycznych o połączeniu Śląska do Polski. A posługa pasterska Hlonda na Śląsku nie trwała długo – niespełna pół roku. Już w czerwcu 1926 r. Biskup śląski zostaje powołany na urząd prymasa Polski i obejmuje dwie diecezje: poznańską i gnieźnieńską.
Żegnając bpa Hlonda Wikariusz Generalny Bromboszcz tak podsumował jego działalność na Śląsku: „zorganizował Kościół na Śląsku polskim i odnowił po czasach zamętu życie katolickie”. Brzmi to krótko, lakonicznie, jak starożytna inskrypcja o wielkich bohaterach ludzkich i Bożych dziejów, o owych mężach sławnych i pobożnych.
Dziś składamy hołd bp A. Hlondowi za posługę na Śląsku; położył solidny fundament pod gmach Kościoła katowickiego, na którym – budowali i budują wszyscy Jego następcy.
Wiemy, że to dzisiejsze wspomnienie nie wyczerpuje bogactwa osoby i dzieła bp. Hlonda, że konieczną rzeczą jest powracanie do jego wnikliwych i proroczych nieraz diagnoz życia społecznego i kościelnego na Śląsku, ale i w całej Ojczyźnie.
Wiemy, że zajmując się sprawami prozaicznymi, ale i duchowymi, bp. Hlond miłował Boga i powierzonych mu ludzi czynem i prawdą, oddając kropla po kropli swoje życie – na wzór Dobrego Pasterza, który go powołał do kapłańskiej ofiary (por. 1 J 3,17-21).
Wierzymy, że w życiu pierwszego pasterza śląskiej diecezji spełniły się słowa Apokalipsy św. Jana, że po trudach ziemskiego pielgrzymowania, a było ich tak wiele, został poprowadzony do źródeł wód życia; a Bóg otarł z jego oczy wszystkie łzy – te wypłakane nad sobą, nad Kościołem i nad Polską. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media