Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp. Skworc: „Czego Bóg od nas oczekuje”?

katedra

List pasterski Arcybiskupa Katowickiego
na I Niedzielę Wielkiego Postu 2013 r.

Drodzy Diecezjanie!
1. W styczniu przeżywaliśmy Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Wspólnota chrześcijan z Indii, która opracowała rozważania na ten szczególny czas, postawiła sobie i całemu Kościołowi ważne pytanie: „Czego Bóg od nas oczekuje?” (por. Mi 6,6-8). To pytanie równie mocno brzmi na progu Wielkiego Postu, przeżywanego w Roku Wiary i w czasie trwania II Synodu Kościoła Katowickiego. Zastanówmy się więc nad tym, czego Bóg od nas oczekuje, od ochrzczonych tworzących katowicką cząstkę Chrystusowego Kościoła.
Bóg ma oczekiwania wobec człowieka – swego umiłowanego stworzenia. Jasno je formułował przez usta proroków, a na końcu czasów wyraził je w pełni przez swego Syna Jezusa Chrystusa, za którym drogą Ośmiu Błogosławieństw poszli apostołowie i uczniowie. My również, jako ochrzczeni w imię Trójjedynego Boga, powinniśmy chodzić drogami sprawiedliwości i pokoju, angażować się w sprawy Królestwa Bożego do tego stopnia, by stawać się solą dla ziemi i światłością świata (por. Mt 5,13-14). Jest to w istocie droga wiary, droga naszej odpowiedzi na Bożą łaskę (por. Pwt 28,4-10).

Bracia i Siostry!
2. Do każdego z nas odnosi się hasło trwającego roku duszpasterskiego: „być solą ziemi”. Tego oczekuje od chrześcijan XXI wieku Chrystus i cała wspólnota Kościoła! Przypomnijmy sobie, jak rozumieli to wezwanie Ojcowie Kościoła, którzy żyli w wiekach najbliższych czasom samego Zbawiciela.
Chrześcijanie – czyli wspólnota ludzi ochrzczonych, żyjących intensywnie Ewangelią – są według Ojców Kościoła magazynem ewangelicznej soli. Pracują oni w otaczającym ich świecie, w określonych warunkach historycznych i kulturowych, a równocześnie są za ten świat, za jego mieszkańców i ich zbawienie, odpowiedzialni przed Bogiem.
W liście anonimowego autora do Diogneta, napisanym w II wieku po Chrystusie, została podkreślona ta właśnie odpowiedzialność: „Chrześcijanie nie odróżniają się od innych ludzi ani jakimś specjalnym terytorium, ani językiem, ani zwyczajami. Nie zamieszkują osobnych miast, nie mają własnego języka, nie prowadzą jakiegoś osobliwego trybu życia… Mieszkają w miastach zarówno greckich, jak i barbarzyńskich, jak komu wypadnie… Mieszkają w swojej ojczyźnie, ale jakby byli cudzoziemcami; wykonują wszystkie obowiązki dobrego obywatela i nie uchylają się od żadnych ciężarów, ale czynią to jakby byli przyjezdnymi gośćmi. Każda obca ziemia jest dla nich ojczyzną, każda ojczyzna jest dla nich obcą ziemią… Żyją na tej ziemi, ale czują się obywatelami nieba. Są posłuszni ziemskim prawom, ale ich sposób życia wynosi ich ponad wszelkie prawo” (Ad Diogn. V,5-6).
Autorowi listu chodzi o swoisty rodzaj odpowiedzialności i krytycznej obecności chrześcijan w świecie, na podobieństwo soli, której obecności bądź braku nie można nie zauważyć. Ta obecność ma charakter znaku, czy nawet prowokacji, nade wszystko zaś posiada wymiar eschatologiczny, to znaczy wskazujący na wieczność. Wierzący w Chrystusa powinni odczuwać odrębność z powodu swego powołania, gdyż są pielgrzymami wędrującymi przez ziemię, przeznaczonymi do innego świata.
Czas Wielkiego Postu jest okazją do poszukiwania tego, „co w górze”, do uznania, że „nie samym chlebem żyje człowiek” (por. Łk 4,1-13). Jest to również czas zastanawiania się, co dla mnie osobiście – dla mojej wspólnoty rodzinnej i Kościoła naszej archidiecezji – znaczą słowa Zbawiciela: „bądźcie solą ziemi”? (Mt 5,13).
Chrześcijanie są solą, jeśli żyją wypełnieni treścią i żarem Bożego słowa, jeśli ustami wyznają to, co noszą w sercu (por. Rz 10,8-13), co usłyszeli od świadków wiary, co poznają i głoszą, studiując Katechizm Kościoła Katolickiego. Dzieląc się wiarą, umacniają odpornościowe mechanizmy w całej ludzkiej rodzinie, wprowadzając do niej wartości religijno-moralne, takie jak: miłość i przebaczenie, szacunek dla człowieka i troskę o każde życie, zabieganie o rodzinę, o małżeństwo, które z woli Chrystusa jest sakramentem – drogą realizowania powołania oraz uświęcenia kobiety i mężczyzny w nierozerwalnym związku.


Prev Next »

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media