Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Dziś... za posługę nadziei.., składam wam uznanie i podziękowanie.

katedra

1. Jeszcze – zgodnie z polską tradycją - możemy śpiewać kolędy i składać hołd małemu Jezusowi, jak to niedawno uczynili pasterze i trzej Mędrcy ze Wschodu…
Czas liturgiczny jednak przyspiesza, o czym przekonuje nas dzisiejsza Ewangelia. Oto Jezus jest już dorosłym mężczyzną, ma za sobą ukryte życie w Nazarecie.
Co więcej ma za sobą świadectwo Jana Chrzciciela, który mocno, jednoznacznie oświadcza: „idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem”.
I ten Mocniejszy – Jezus z Nazaretu – przyjął z rąk Jana chrzest, a kiedy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej.., niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
Jezus namaszczony przez Ducha Świętego, mocny świadectwem Ojca, rozpoczyna publiczną działalność; swoją pielgrzymkę życia na tej ziemi. Najpierw ogłasza rok łaski. W tradycji biblijnej Starego Testamentu rok łaski był czasem jubileuszowym, który przypadał raz na 50 lat. Był to w Izraelu rok miłosierdzia: dla ziemi, której pozwalano odpoczywać i dla człowieka. W czasie tym uwalniano niewolników, darowano długi, a sprzedaną ojcowiznę można było na powrót odzyskać (por. Kpł 25,1-55). Nawet, jeśli przepisy roku jubileuszowego pozostawały idealną perspektywą, czyli bardziej nadzieją niż realizacją, to czas ten był zapowiedzią, proroctwem prawdziwego jubileuszu – roku łaski od Pana, w dniu przyjścia Mesjasza, kiedy nastąpi pełnia czasów.
Czas łaski właśnie nadszedł, dzieje się w historii. Jest również naszym udziałem, nas powołanych – jak Mateusz – z dzisiejszej Ewangelii, aby iść za Jezusem.

2. Żyjemy w czasie łaski, a Chrystus objawia się jako lekarz, przychodzący do tych, którzy się źle mają. Przychodzi do nas, by obdarzyć nas swoją miłością, dokonać uwolnienia z niewoli grzechów, zwrócić nam utraconą ojcowiznę, czyli Dom Ojca, niebiańską ojczyznę pełną szczęścia. Darowuje nam wszystkie zaciągnięte długi – dokonując tego w tajemnicy Wcielenia i Odkupienia przez Krzyż. Czas nam dany jest więc pełen nadziei, radości, pełen szans, to czas otwarty ku wieczności.
Panem naszego czasu i każdego czasu jest Wielki Arcykapłan, który przeszedł przez niebiosa. Współczuje On naszym słabościom, bo jest doświadczony we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu, jak nas pouczył autor Listu do Hebrajczyków.
Jezus Chrystus – nasz arcykapłan wielki – uwalnia od grzechu w sakramencie chrztu świętego.
Warto w Roku Wiary przypominać sobie jego treść i znaczenie. Chrzest oznacza zanurzenie; zanurzenie w wodzie jest symbolem zanurzenia w śmierć Chrystusa, z której powstaje się przez Zmartwychwstanie z Nim, jako „nowe stworzenie”.
„Chrzest jest darem Boga. Darem – ponieważ jest udzielany tym, którzy nic nie przynoszą;
łaską – ponieważ jest dawany nawet tym, którzy zawinili; chrztem, ponieważ grzech zostaje pogrzebany w wodzie;
namaszczeniem, ponieważ jest święty i królewski;
oświeceniem, ponieważ jest jaśniejącym światłem;
szatą, ponieważ zakrywa nasz wstyd;
obmyciem, ponieważ oczyszcza;
pieczęcią, ponieważ strzeże i jest znakiem panowania Boga”(KKK p. 1243).  
I kiedy dzisiaj przypominamy sobie nasz chrzest to równocześnie uświadamiamy sobie, że naszym powołaniem jest przyjęcie łaski wysłużonej przez Chrystusa i nam darowanej; naszym powołaniem jest przyjęcie Jego samego. Pójście za Nim i przyjęcie Jego nauczania oraz pełnienie Jego woli, nawet, jeśli nieraz jest paląca jak ogień.

3. Ta wola ukazuje się najpełniej w przykazaniu miłości Boga i bliźniego, o czym tak bardzo przypomina nam św. Piotr, głoszący w domu Korneliusza w Cezarei, „że Bóg naprawdę, nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie”.
Jesteśmy miłymi Bogu, jeśli przykazanie miłości staje się w nas prawem przeżywania czasu łaski. Jeśli to przykazanie, jest miarą naszego odniesienia do Boga i do bliźnich. Uczniom Jezusa musi więc być obca nienawiść, „albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi”. Uczniom Jezusa musi być obce kłamstwo, to znaczy postawa fałszywej miłości: „jeśliby ktoś mówił „Miłuję Boga”, a brata swego nienawidził, jest kłamcą”. Zatem miłość jest najwyższym prawem i obowiązkiem wierzących, jeśli chcą zwyciężyć świat i uczynić go lepszym, jeśli chcą być solą ziemi. Takie zadanie bycia solą ziemi – przyjęło na siebie Stowarzyszenie Spes, kiedy przed laty stanęło z pokorną służbą przy osobach niepełnosprawnych, przy ich rodzinach. Dziś – za tę posługę nadziei wobec naszych braci i sióstr, składam wam uznanie i podziękowanie.

4. W Jezusie - czujemy się umiłowanymi dziećmi Ojca w niebie. Jesteśmy niejako adoptowani w relacje ojcowsko - synowskie Boga Ojca z Jezusem Chrystusem.
Powinniśmy wiedzieć, że i nad nami otwiera się niebo, jak nad Jezusem stojącym w wodach Jordanu. Także na nas sakramentach Kościoła zstępuje Duch Święty. On czyni nas świadomymi naszym zadań, naszego powołania.
Jako ochrzczeni – jesteśmy zawsze złączeni z Jezusem, w czasie całej naszej ziemskiej pielgrzymki, której kres przekracza granice śmierci. I to powinniśmy wiedzieć; jesteśmy umiłowanymi dziećmi Boga; a On ma w nas upodobanie.
    Dlatego – celem naszego pielgrzymowania jest On sam, Bóg, który jest Miłością.
    Idźmy do Niego za Chrystusem, o którym Izajasz prorokował:
„Jan Pan, powołałem Cię słusznie,
ująłem Cię za rękę i ukształtowałem,
ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi,
światłością dla narodów,
abyś otworzył oczy niewidomym,
abyś z zamknięcia wypuścił jeńców,
z więzienia tych, co mieszkają w ciemności”.
       Te słowa odnoszą się i do nas, kiedy idziemy – jak Mateusz – za powołującym Jezusem – i naśladujemy go miłością miłosierną i posługą nadziei.
Wytrwajcie w tej posłudze – mocą Bożej łaski, Bożego słowa i mocą Eucharystii. Amen.

 

 

 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media