Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Co może jeden człowiek

katedra

1. Co może jeden człowiek?
Za nami adwent – czas posłańców, zwiastunów radosnej nowiny, których nogi sławi prorok Izajasz, jeden z nich (por. Iz 52,7). Ów orszak świętych mężów – heroldów Ewangelii wieńczy św. Jan Chrzciciel, posłany przez Boga, aby „zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego” (por. J 1,1-18). Jan był lampą, co krótko płonęła na świecie, Chrystus jest, był i będzie Światłością na wieki. On jest pierwszym i ostatnim Słowem Boga. Alfą i Omegą dziejów zbawienia. A zarazem Kimś, kto przez człowieczeństwo, zjednoczył się z każdym z nas, przyjąwszy postać sługi.
Nasuwa się pytanie – czy jeden człowiek może mieć wpływ na dzieje ludzkości? Może, choć ocena tego wpływu jest dwubiegunowa. Z jednej strony jawią się naszej pamięci dyktatorzy, którzy skupili w swych rękach całą władzę przemienioną w okrutną tyranię wobec przeciwników, a nawet wobec niewinnych – co ujawniło się we wszystkich okropieństwach ludzkich dziejów, również w historii XX-wiecznych totalitaryzmów, zachodniego i wschodniego.
Z drugiej strony, stają przed nami wielcy mocarze ducha, i dzięki Bogu, jest ich więcej święci, którzy uczynili ze swego życia dar całkowity, a nieraz całopalny, aby Boga sobą nie zasłaniać, lecz ukazywać wszystkim Jego miłość.
W tym miejscu – korzystam z okazji, aby podziękować redakcji Małego Gościa Niedzielnego, że zaproponowała na miniony Adwent roratnie spotkania ze świętymi, którzy „poszli w ciemno za Światłem”. Któż tam się nie pojawił? I dzieci, i dorośli. Świeccy, duchowni i zakonnice. Nauczyciele i wychowawcy, żołnierze, syn samuraja, a nawet polityk… A każdy i każda z nich należeli do owego grona zwiastunów radosnej nowiny, prawdziwie dźwigającej świat z wszelkiego upodlenia. Wspominając ich i imiona zawarte w litanii do wszystkich świętych pomyślmy, ileż dobra Bóg czyni przez jednego człowieka, oddanego Bożej i człowieczej sprawie. 2. Obnażone ramię miłości
Święci zwiastunowie Ewangelii byli uczniami i uczennicami Jezusa. Boga zrodzonego przed wiekami z Ojca, a zarazem Człowieka zrodzonego w czasie z Maryi Dziewicy. Jezus nie objawił się światu, choć tego oczekiwano, władca na miarę tego świata, jako dyktator czy despota. Siłą Jego „obnażonego ramienia” (por. Iz 52,10) była i jest miłość, a w jakimś sensie także niemoc tej miłości, która nie może nic zdziałać wbrew wolnej woli człowieka, a jedynie wołać: jeśli chcesz...
Ci, którym wydaje się, że trzeba najpierw mieć, żeby nie przestać być, nie przyjmują do wiadomości bezradności Bożego Narodzenia. A Jezus – jak pisze poeta – ze zmarzniętą Matką przy policzku mówi – naprawdę Jestem, więc oddaję wszystko (por. Jan Twardowski, o firankach w stajni).
Czytany dziś Prolog Ewangelii św. Jana właściwie tylko o tym opowiada. Bóg dał Siebie w Jezusie, całkowicie, nieodwołalnie, bez reszty. Dał, ponieważ On prawdziwie i naprawdę Jest, Jest dla drugich. Jest Miłością. I tym, którzy Ją przyjęli jako Słowo Ojca: „dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi”, posłańcami Miłości, która zmienia życie człowieka i zbawia cały świat.
Jeden, a tak wiele uczynił i stale nam czyni – jak dobry jest Pan! 3. Pełne wdzięku nogi
Prorok Izajasz sławi dziś nogi zwiastunów radosnej nowiny o przyjściu Pana. Trochę zaskakują a nawet bawią te słowa, że i nogi zwiastuna dobrej nowiny mogą być pełne wdzięku. Większy bowiem szacunek kultura ludzka przywiązuje do głowy lub dłoni. Ale do nóg?
Musimy jednak uruchomić tu perspektywę biblijną. Nogi były symbolem siły, a w połączeniu ze stopami stawały się też piękne, jeśli człowiek nie zbaczał z drogi wskazanej przez Boga, lecz kierował się zawsze prostymi ścieżkami Bożych przykazań. Nogi i zarazem stopy zyskiwały szacunek także wtedy, kiedy niosły zwiastuna Bożego zbawienia. Z drugiej, negatywnej strony grzech jest opisywany w Biblii jako chwiejące się lub potykające się nogi. Stopy człowieka nieprawego kierują się ku niegodziwości, wpadają w pułapkę, sidła, są zakuwane w kajdany.
Niech nasze nogi i stopy zawsze idą drogą wyznaczoną przez Boga, niech idą z pośpiechem, jak z pośpiechem poszła Maryja do Elżbiety, jak pasterze poszli do Betlejem. Dziś my jesteśmy zwiastunami radosnej nowiny o Bożym zbawieniu. Dziś my jesteśmy posłani, by iść, w postawie wyprostowanej, i głosić Ewangelię o Nowonarodzonym, który przyszedł, aby zbawić człowieka.
Jest taka piękna modlitwa z XIV wieku, która brzmi:
„Chrystus nie ma rąk, ma tylko nasze ręce
aby dzisiaj pracować.
Nie ma nóg, ma tylko nasze nogi
aby prowadzić ludzi Swoją drogą.
Chrystus nie ma ust, ma tylko nasze usta
aby mówić o Sobie ludziom.
Nie ma pomocy, ma tylko naszą pomoc
aby przyciągać ludzi do Siebie.
Jesteśmy jedyną Biblią
jaką ludzie jeszcze czytają.
Jesteśmy ostatnim orędziem Boga
spisanym w czynach i słowach.” 4. Idziemy
Dziś przyszliśmy do Jezusa i razem z Nim chcemy iść w świat, starając się nieść dalej Jego światło i być Jego solą, konserwującą, co dobre, nadającą smak ludzkiej egzystencji.
Chcemy, poprzez nasze świadectwo, być też nie tylko solą ziemi, ale czasem solą w oku, piekącym wyrzutem i cierpliwą zachętą i wezwaniem: ty też możesz przyjść do Jezusa. On cię poprowadzi.
Módlmy się, Bracia i Siostry, aby w Roku Wiary – zakończyła się ucieczka wielu przed Jezusem.
Prośmy, niech dokona się cud Damaszku – oby prześladowcy z Szawłów stali się Pawłami!
Wierzymy w taką możliwość, bo u Boga nie ma nic niemożliwego i każde odległe od Niego serce, każde odległe od Niego stopy nigdy nie są tak daleko, by się nawrócić i przyjąć dary przyniesione przez Nowonarodzonego.
    A my – zawsze wierni – zadomowieni w Betlejem – Domu Chleba - od Jezusa przychodzącego w Eucharystii otrzymujemy moc, abyśmy byli zawsze dziećmi Bożymi, braćmi i siostrami, Jezusa, powołani, jak świeci, aby czynić ze swego życia dar całkowity, a nieraz całopalny; powołani, aby Boga sobą nie zasłaniać, lecz ukazywać wszystkim Jego miłość, pamiętając, że
Jesteśmy jedyną Biblią
jaką ludzie jeszcze czytają.
Jesteśmy ostatnim orędziem Boga
spisanym w czynach i słowach. Amen.

 

 

 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media