Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp. Skworc: „O Panie, nasz Boże, jak przedziwne Twe Imię po wszystkiej ziemi!” (Ps 8,1)

katedra

 Homilia Arcybiskupa Katowickiego
na VIII Pielgrzymkę Środowisk Przewodnickich Województwa Śląskiego
do Piekar Śląskich (2012-11-10)

Umiłowani w Chrystusie,
Drodzy Przewodnicy Śląscy
zgromadzeni – już po raz dziewiąty – u stóp Piekarskiej Pani!
    
Z pewnością każdy z nas doświadczył już bycia „przewodnikiem” dla innych: rodzice – zwykle pomagają dzieciom stawiać pierwsze kroki; nauczyciele – towarzyszą uczniom w odkrywaniu świata i prawdy o nim; kapłani – starają się prowadzić ludzi ścieżkami wiary ku Niebieskiej Ojczyźnie; przyjaciele – wskazują drogę w chwilach trudnych i w momentach życiowego zagubienia.
Przewodnikiem dla świata był również patron dnia dzisiejszego, papież Leon Wielki (+10 listopada 461 r.). Ten wielki pasterz starożytnego Kościoła był pewnym przewodnikiem w wierze – w okresie Soboru Chalcedońskiego (451) – walczącym z herezjami, tj. wypaczeniami prawd wiary, zwanymi: manicheizmem i monofizytyzmem. Jego dzieło Tomus ad Flavianum, zwane też listem dogmatycznym, jest swoistym kompendium dla tych, którzy pragną poznać Jezusa Chrystusa i pójść za Nim. Nie ma więc wątpliwości, że Leon Wielki był – i nadal pozostaje – ważnym przewodnikiem dla wspólnoty Kościoła.
Wy również, drodzy Przewodnicy, macie okazję prowadzenia ludzi – i to w sensie dosłownym. Przybliżacie im miejsca budzące w sercach zachwyt i podziw: nad pięknem świata i nad wytworami geniuszu ludzkiej kultury, także tej materialnej i przemysłowej. Takich miejsc nie brakuje także wokół nas, na naszej Śląskiej Ziemi.

Umiłowani w Chrystusie!
Święty Paweł uczy nas w Liście do Rzymian, byśmy spoglądając na wielkość, wewnętrzną logikę i piękno otaczającego nas świata, byli gotowi dostrzec w nim ślady stwórczego działania Boga. „Od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego potęga oraz bóstwo – stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła” – pisze Apostoł Narodów (Rz 1, 21).
Z Bożych rąk wyszło bowiem wszystko co nas otacza! Wszechświat cały zachwyca nas – wprawdzie nikłym i niedoskonałym, lecz dostrzegalnym dla ludzkiego umysłu i serca – odblaskiem wielkości i piękna swego Stwórcy! Tą właśnie prawdę odnotowała już starotestamentalna Księga Mądrości, surowo oceniając tych, którzy jej nie dostrzegają:
„Głupi [już] z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga:
z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest,
patrząc na dzieła nie poznali Twórcy. Bowiem z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę” (Mdr por 13, 1-5).
Nigdy nie zapominajmy o tym zachwycającym drogowskazie, który pozostawił Bóg na naszej drodze życia.

Drodzy Bracia i Siostry!
Zachęcam Was też – dziś, gdy gromadzicie się u Matki Bożej Piekarskiej na dorocznej Pielgrzymce Środowisk Przewodnickich Województwa Śląskiego – byście zawsze potrafili dostrzegać najważniejszy Znak, który został ofiarowany człowiekowi przez Boga: Jest nim Chrystus! Kto bowiem widzi Jezusa, „widzi też Tego który go posłał” (J 12, 45). Kto idzie za Nim „nie chodzi w ciemności, ale ma światło życia” (J 8, 12)!
W Roku Wiary – w którym Kościół z mocą wzywa nas do ożywienia naszej osobowej relacji z Bogiem Miłości i do pogłębienia naszej znajomości prawd wiary (przez lekturę Pisma Świętego, Katechizmu Kościoła Katolickiego i tekstów Magisterium Kościoła) – posłuchajmy co mówi Gaudium et Spes, jedna z najważniejszych konstytucji Soboru Watykańskiego II. To  pewne i jasne światło dla poszukujących najgłębszego sensu życia:
„Tajemnica człowieka wyjaśnia się naprawdę dopiero w tajemnicy Słowa Wcielonego”. Chrystus  (...) w objawieniu tajemnicy Ojca i Jego miłości, objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i ukazuje mu najwyższe jego powołanie” (KDK, 22).
Zatem to Chrystus nadaje życiu człowieka ostateczny sens: objawia mu, że na końcu ziemskiej wędrówki nie zionie pustka, lecz czeka nas Niebieska Ojczyzna: wieczna wspólnota miłości z Bogiem.
Oto przedmiot najgłębszych pragnień ludzkiego serca i ostateczny cel człowieczej wędrówki. Oto najlepsza motywacja, by wieść życie oparte na wierze wyrażyjącej się w czynach miłości; po to, by – według słów dzisiejszej ewangelii – „gdy wszystko się skończy, przyjęto nas do wiecznych przybytków” (Łk 16, 9).
Pragniemy też prosić Boga by „przyjął do wiecznych przybytków” zmarłego – 1 marca 2009 roku – księdza prałata Jerzego Pawlika. Przez kilkadziesiąt lat należał On do Komisji Krajoznawczej Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, które nadało mu tytuł Członka Honorowego. Był zapalonym turystą i przewodnikiem do końca 2008 roku. Był też założycielem i pierwszym opiekunem duszpasterstwa Środowisk Przewodnickich Województwa Śląskiego. I nie na końcu wspomnieć muszę osobisty wątek – był moim profesorem – wykładał historię Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie, a potem był moim „przewodnikiem”, kiedy z jego inicjatywy został duszpasterzem polskiej młodzieży w Dreźnie; w państwie, które już dziś nie istnieje.
Niech Bóg nagrodzi wiecznym szczęściem ofiarną posługę – i pełne zaangażowania życie – tego szlachetnego Kapłana.
Idąc za naszym przewodnikiem – Jezusem Chrystusem – przybyliśmy do piekarskiego wieczernika, gdzie gospodynią jest MB Piekarska, Matka Sprawiedliwości i Miłości Społecznej, czczono wcześniej, jako MB Lekarka. Matka Jezusa – wskazuje na Niego; prosi – czyńcie wszystko, cokolwiek wam powiemy; ponadto w tym miejscu wyraźnie mówi: korzystajcie z darów Wieczernika – a jest nim Chleb i Napój pielgrzymów – Ciało i Krew Chrystusa; abyście nie ustali w drodze do wiecznych przybytków.

Bracia i Siostry!
Zakończmy to krótkie rozważanie, uwielbiając Boga za wielkie dzieło stworzenia i odkupienia.
Słowami Psalmisty wywyższajmy wspólnie Imię Pana, który nie tylko powołał do istnienia świat godny podziwu, ale i powierzył go trosce człowieka – swego najdoskonalszego i umiłowanego stworzenia:

O Panie nasz Panie, o Boże nasz,
jak przedziwne Twe Imię po wszystkiej ziemi! (...)

Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło palców Twoich,
na księżyc i na gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz,
i czym syn człowieczy, że o niego się troszczysz

Uczyniłeś Go niewiele mniejszym od aniołów,
chwałą i czcią Go uwieńczyłeś.
Obdarzyłeś Go władzą nad dziełami rąk Twoich,
wszystko złożyłeś pod Jego stopy:
owce i bydło wszelakie,
a nadto i polne stada
ptactwo powietrzne i ryby morskie,
wszystko, co szlaki mórz przemierza.

O Panie nasz Panie, o Boże nasz
Jak przedziwne Twe Imię po wszystkiej ziemi.

Maryjo, Piekarska Pani
Gwiazdo Nowej Ewangelizacji
Dziewico uwielbiająca Boga w pełnym zachwytu Magnificat
Przewodniczko pewna do nieba – prowadź nas drogą zbawienia. Amen

 

 

 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media