Got 0 bytes response, method=default Response decode error Abp Skworc: Dziękować znaczy przede wszystkim czynić coś z radością

katedra

Homilia Arcybiskupa Katowickiego w Urbanowicach
podczas Mszy św. inaugurującej Dożynki Miejskie  2012-09-02
 
Bracia i Siostry; Drodzy Rolnicy!
    
W niedzielę, która jest dniem Zmartwychwstania Chrystusa i dniem dziękczynienia za dzieło stworzenia świata i jego zbawienia, Chrystus pragnie z wszystkimi zasiadać z nami przy stole. To dzięki Niemu nasze ręce i serca są czyste, bo zostały obmyte w wodzie Chrztu świętego; to dzięki Niemu możemy przyjmować eucharystyczny posiłek.
A ten zapowiada wieczną ucztę w Królestwie Niebieskim. Nasza obecność tu i teraz wskazuje, że przyjęliśmy zaproszenie Jezusa. Udział zatem w uczcie Eucharystycznej wskazuje, że mamy szansę udziału w wiecznej uczcie w Królestwie Boga.
 
Zapowiedź udziału w uczcie w Królestwie Bożym wyraża się także w korzystaniu z dzieła stworzenia. Wszak my ciągle korzystamy z tego, co Bóg stworzył i dał człowiekowi w posiadanie; następnie ofiarujemy to wszystko Panu nieba i ziemi. Za chwilę, podczas przygotowania darów na ołtarzu, zostaną wypowiedziane znamienne słowa: "Błogosławiony jesteś Panie, Boże wszechświata, bo dzięki Twej hojności otrzymaliśmy chleb, owoc ziemi oraz pracy rąk ludzkich".
 
Tę modlitwę odmawia każdego dnia kapłan, podnosząc chleb na patenie i ofiarując go Bogu, aby mocą Duch Świętego chleb ten stał się Ciałem Chrystusa.
 
Modlitwa ta zabrzmi szczególnie podniośle dziś, kiedy niejako podniesiemy ku niebu cały tegoroczny plon ziemi; kiedy dziękujemy za chleb i za cud jego pomnożenia.  
 
Motyw dziękczynienia jest motywem naszego spotkania – chcemy dziękować Bogu za tegoroczne żniwa; za to, co mogliśmy zebrać z naszych pól. Plony pól, ogrodów, sadów, są złożone przy ołtarzu – jakby symbole tego wszystkiego, co zapełniło magazyny i silosy; stodoły i piwnice. Kolejny raz dokonał się cud pomnożenia chleba. Ziarno wsiane w ziemię wyrosło i wydało plon. Jakże więc nie dziękować Bogu – dawcy i sprawcy życia, za to, że co roku odnawia się ten cud życia i pomnożenia chleba, z którego wszyscy korzystamy. Do tego, co wyrosło na polu – z matki ziemi – trzeba dołożyć jeszcze i to wszystko, co codziennie możemy użytkować, konsumować, czyli też niejako żniwować. W tych kategoriach myślimy i mówimy o takich dobrach, jak: mieszkanie, dom, praca, informacje, bogactwa techniki - to wszystko jest w jakimś szerszym znaczeniu dobrem, które otrzymujemy i z którego korzystamy. Wszak człowiek nie jest samowystarczalny - aby żyć musi ciągle brać, korzystać z dóbr stworzonych. Dzisiejsza uroczystość przypomina nam, jak wiele jest ofiarowanego nam dobra, wobec którego należy się wdzięczność Bogu i ludziom.  
 
Każdy z nas korzysta z pracy innych, z ich dorobku i trudu. Równocześnie powinien być tym, który ciągle daje coś od siebie, stając się dobroczyńcą czy darczyńcą innych. Dotyczy to nie tylko spraw materialnych, ale i duchowych.
Wiemy, że w Kościele od początku było poczesne miejsce dla tych, którzy zajmowali się sprawami ducha. I chociaż nie produkowali niczego w sensie materialnym, to społeczność wierzących zawsze uznawała ich obecność za szczególnie owocną w duchowym porządku łaski. I tak jest w Kościele po dzień dzisiejszy. Wciąż żywa jest świadomość, że nie samym chlebem żyje człowiek!
 
I dlatego pragniemy dzisiaj dziękować Bogu także za wszelkie dobro duchowe, które stało się naszym udziałem.
Takim dobrem jest niewątpliwie pokój. Jeszcze nigdy w historii ani Europa ani Polska nie zaznała tak długiego okresu pokoju. Oby właśnie pokój był tym dobrem, którego zazna zawsze i wszędzie każde pokolenie.   
 
Dziękujemy też za nasze państwo – może ułomne i nie spełniające do końca naszych oczekiwań, ale będące przestrzenią naszego społecznego rozwoju.
 
Dziękujemy także za to wszystko, co było dobre w naszym staraniu o naprawę Rzeczypospolitej. Wdzięczni jesteśmy za etos solidarności – pojętej nie jako środek do realizowania partykularnych celów, tylko jako cecha społeczeństwa, pozwalająca na wspólnotowe rozwiązywanie wszystkich problemów. Wreszcie składamy dziękczynienie za dar Duch Świętego, który odnawia oblicze ziemi – tej ziemi.
 
Bracia i Siostry!
Dziękując za wszelkie dobra, a szczególnie za bogactwo tegorocznych plonów, zastanówmy się, w jaki sposób korzystamy z dobra i owoców pracy?
 
Bywa, że dary natury i dary otrzymywane przez pośrednictwo drugiego człowieka są przez nas deptane. Pomyślmy, ile zostało już na tej ziemi zniszczone z tego wszystkiego, co było dane człowiekowi?! Ile zostało zmarnowane poprzez nieracjonalne działanie człowieka?! Pytanie, co człowiek - co my czynimy - z dziełem stworzenia, z Bożym światem, danym człowiekowi w użytkowanie jest natrętnym pytaniem, pojawiającym się szczególnie ostro, kiedy stajemy bezsilni wobec żywiołów, wobec mocy przyrody i jakby jej gniewu za to, iż człowiek coraz bardziej czy brutalniej zakłóca równowagę świata. A przecież w Bożej myśli człowiek powinien być stróżem i panem ziemi i nie poddawać jej bezwzględnej eksploatacji, a raczej przekazać ją pokoleniom, które przyjdą po nas.
 
Dzisiejsza uroczystość gromadzi nas - ludzi dziękczynienia - tak wy rolnicy jesteście ludźmi dziękczynienia i takie postawy uczycie. Niech ono wyraża się także umiejętnością szanowania Bożego dzieła, stworzenia, jakim jest świat z właściwie niewyczerpalnymi dobrami, oddanymi na służbę człowiekowi – „widział Bóg, że wszystko, co stworzył było bardzo dobre” (Rdz 1,31).
 
W tej uroczystości uczestniczą rolnicy Urbanowic i miasta Tychu i ziemi tyskiej. Są też przedstawiciele władzy samorządowej. Wszyscy przybyliśmy tutaj, aby wyrazić naszą wdzięczność Bogu za dobra stworzone, a ludziom za dobra wypracowane.  
 
Dziękować znaczy przede wszystkim czynić coś z radością. Tak – mimo wszystkich przeciwności i trudności dziękujemy z radością za tegoroczne żniwa.
 
Trzeba też, dziękując razem z rolnikami za bogate żniwa, dziękować im za trud rolniczej pracy - trud nie zawsze doceniany i nie zawsze zauważony. Dzisiaj dziękujemy Bogu, drodzy Rolnicy, przede wszystkim za Waszą sumienną, ciężką rolniczą pracę! Bóg Wam zapłać!
 
Tu, z Urbanowic, pozdrawiam wszystkich rolników naszej archidiecezji i metropolii, którzy jak się to zwykło wypisywać na sztandarach: żywią i bronią, tego co polskie i narodowe, także tego co katolickie i ewangeliczne.
Ogarniamy was naszą modlitwą i wdzięcznością. To wy jesteście najbliżej dzieła stworzenia, gdyż macie do czynienia z tym, co Boże. Albowiem słowo: „zboże” wskazuje na coś, co pochodzi od Boga - z Bożej ręki!
 
Z tej racji uczycie nas dziękczynienia! I w tym czasie, kiedy nasz kraj zalewa fala pesymizmu, niegospodarności, zaniedbań, wreszcie afer i korupcji, wy wskazujecie na dobro, które jest i które się stało i za nie dziękujecie.
 
Drodzy Rolnicy, Bóg zapłać wam za tę lekcję dziękowania za dobro!    
Dziękujecie, mimo iż sytuacja wasza, rolników, jest trudna, niepewna, uzależniona dziś od sytuacji globalnej.
Wiara w Jezusa Chrystusa uczy nas jednak trzeźwej oceny rzeczywistości. Jezus nigdy nie obiecywał człowiekowi raju na ziemi. Uczył raczej realizmu ziemskiego bytowania jako drogi do ojczyzny wiecznej, uczył wytrwałego zmagania się z trudnościami, aby zasiąść ostatecznie na uczcie wiecznej. Uczył spojrzenia na życie w kategoriach powołania, którego spełnienie nadaje ostateczny sens i niepowtarzalne znaczenie każdemu ludzkiemu życiu.
 
A dzisiaj w Ewangelii pouczył nas o wartości ludzkiego serca, które jest czyste i nie rodzi złych myśli, przewrotności, zazdrości, pychy, obelgi.
 
Prosimy o łaskę takiego serca i zachęceni listem św. Jakuba – przyjmijmy w duchu łagodności zaszczepione w nas słowo Boże, które ma moc zbawić nasze dusze.
 
Te wszystkie sprawy – wasze sprawy - zawierzamy Bożej Opatrzności, która posługuje się ludźmi, aby realizowało się podstawowe Boże przykazanie – „czyńcie sobie ziemię poddaną” (por. Rdz 1,28) -  nie czyńcie siebie poddanych ziemi.
 
W jednej z pieśni dziękczynnej za żniwo śpiewamy:
 
„Boże z Twoich rąk żyjemy,
choć naszymi pracujemy.
Z Ciebie plenność miewa rola,
my zbieramy z Twego pola".  
Prośmy podczas tej Eucharystii, by Bóg pozwolił nam zebrać z Bożego pola obfite błogosławieństwo dla rolników; niech ono przemienia się w codzienną pomyślność rolników i waszych rodzin i waszego miasta. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media