Got 0 bytes response, method=default Response decode error Pamiętajcie – jesteście posłani

katedra

 Osoba proroka Jeremiasza, który wprowadza nas w dzisiejszą Liturgię Słowa, wpisuje się w dramatyczny okres dziejów narodu wybranego – czas deportacji i niewoli babilońskicj.

Niewola babilońska była jednak nie tylko bolesną karą za popełnione grzechy. Stała się ona jednocześnie momentem objawienia miłości Boga, który wierny do końca danemu słowu nie oddał człowieka pod władzę zła. Pośród ciemności uciemiężenia zaczął rozlegać się głos zwiastuna nadziei. Bóg ustami proroka Jeremiasza zapowiedział nowe przymierze, które zawrze ze swoim ludem: „Takie będzie przymierze: umieszczę swe prawo w ich wnętrzu i wypiszę na ich sercach” (Jr 31,33). Świat musiał czekać kilka wieków na spełnienie się proroctwa Jeremiasza, kiedy to Bóg wzniecił zapowiadany przez wieki płomień nadziei i – jak pisze autor Listu do Hebrajczyków – „przemówił przez swego Syna” (por. Hbr 1,2).

A Syn – w dzisiejszej Ewangelii przypomniał oczywistą prawdę, znaną każdemu, kto rzuca ziarno w ziemię.

Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity”.

Te słowa odnosimy najpierw do samego Jezusa Chrystusa. Jest On jak ziarno rzucone na ziemię z miłości Boga – Ojca, który tak świat umiłował, człowieka, ze Syna swego Jednorodzonego dał! Dał Go przede wszystkim w tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania.

To przez Niego i w Nim Bóg zawiera z człowiekiem nowe przymierze, o którym mówił prorok Jeremiasz. „Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi narodem”. To przymierze nowe jest zanurzeniem w mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, które przynosi plon obfity życia wiecznego.

Dlatego też słowa o ziarnie pszenicy, które powinno obumrzeć, aby przynieść plon obfity, odnosimy do każdego ochrzczonego. Powinien on przynosić obfity plon życia chrześcijańskiego, plon posłuszeństwa, służby i świętości.

Każdy z nas został we chrzcie zanurzony w zbawcze tajemnice Jezusa Chrystusa. Z życiem każdego z nas Bóg wiąże nadzieję, że przyniesiemy plon obfity. Stanie się tak, jeśli nie będzie nam trudno służyć Jezusowi, to znaczy nie będzie nam trudno iść za Nim nawet drogą krzyżową i być tam, gdzie On jest – „gdzie Ja jestem będzie i mój sługa”.

To proste stwierdzenie rodzi pytanie gdzie dziś jest Jezus! Spróbujmy wyliczyć: w Kościele, w tabernakulum, w Bożym słowie, we wspólnocie. Jezus Chrystus jest z nami, zwłaszcza w godzinie Eucharystii, która jest godziną powrotu do wieczernika. Taka była Jego wola; wszak już jako Zmartwychwstały zapewnił: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż o skończenia świata ( Mt 28,20).

W tej sytuacji nasuwa się pytaniem, wątpliwość – czy uważający się za sługi Jezusa, Jego uczniowie, ochrzczeni są tam, gdzie jest Mistrz?!

W udzieleniu pełnej odpowiedzi na to pytanie pomoże nam fragment Ewangelii opisujący scenę Sądu Ostatecznego: "Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili". Okazuje się, że jest również Bratem najmniejszym, z którym się identyfikuje. Tam też powinien być Jego sługa!

Drodzy Kandydaci do posługi nadzwyczajnych szafarzy!

Od dzisiaj, w szczególny sposób, będziecie z Nim; będziecie złączeni z Chrystusem obecnym pod postaciami eucharystycznymi jako nadzwyczajni szafarze Komunii Świętej. Będziecie Mu posługiwali w Braciach i Siostrach - chorych, w podeszłym wieku..

Wasza posługa ma punkty styczne z posługą siedmiu diakonów, ustanowionych przez Apostołów, aby podejmowali diakonię miłości względem starszych i chorych, samotnych i dotkniętych cierpieniem. W Wielkim Poście zapowiedź waszej posługi możemy dostrzec w postawie Szymona z Cyreny, który pomógł nieść krzyż Jezusowi..

Drodzy Bracia!

Rozdzielając w niedzielę Komunię Świętą i zanosząc ją do chorych, będziecie wspomagać kapłanów, podobnie jak diakoni wspomagali Apostołów. Wasza służba będzie miała jednak głębszy wymiar niż troska o materialne potrzeby ubogich. Będziecie zanosić im samego Jezusa, który nas podtrzymuje w doczesnym pielgrzymowaniu – jak modlimy się w V Modlitwie Eucharystycznej.

Będziecie Go wnosić w ciemność choroby i zmierzch ludzkiego życia. Każdego tygodnia, w Dzień Pański, będzie się ponawiał cud Chrystusowych nawiedzin – będzie się ponawiał wielkanocny poranek. Wprowadzicie w ich życie światło i pokój – dar Zmartwychwstałego.

Drodzy Bracia!

Wolą Kościoła jest, abyście jak najgodniej spełniali posługę Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej: dbajcie o swe dobre imię; dajcie świadectwo wiary i pobożności, uczciwości i szlachetności, świadectwo mężczyzn pełnych Ducha i mądrości. Niech wszystkim będzie znana Wasza postawa; postawa chrześcijanina, człowieka odkupionego, który żyje łaską, jest dobry, łagodny, cierpliwy, uprzejmy, wspaniałomyślny, wielkoduszny, wierny, skromny, wstrzemięźliwy, czysty, trzeźwy; opanowany w słowie i czynie.

Pamiętajcie, by być ludźmi modlitwy, szczególnie modlitwy adoracyjnej, przeżywanej przed i w obecności Najświętszego Sakramentu. Jako mężowie i ojcowie bądźcie przykładem mężczyzn, którzy wiary się nie wstydzą, nie wstydzą się modlić, rozważać słowo Boże, pogłębiać swoją więź z Bogiem.

Duch Święty, który jest sprawcą Waszych powtórnych narodzin we chrzcie świętym, będzie dawał Wam moc, abyście we wszystkich okolicznościach życia pełnili uczynki nowych ludzi, odkupionych w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Pana. Przynoście plon obfity!

Drodzy Bracia!

Pamiętajcie – jesteście posłani przez Kościół, by być świadkami żyjącego Pana, który pragnie towarzyszyć ludziom w ich drodze do nieba. Niech Boski Wędrowiec sam Was prowadzi, umacnia i strzeże. Idźcie razem z Nim do tych, którzy się źle mają.

Pamiętajcie – jesteście posłani; uczestniczycie w misji Kościoła i w misji biskupa, pasterza diecezji.

Na początku Waszej drogi udzielam wam, waszym żonom, dzieciom i bliskim pasterskiego błogosławieństwa, abyście się sami stali błogosławieństwem dla tych, którym zaniesiecie Miłość Boga objawioną w Jezusie Chrystusie, miłość Kościoła i Jego pasterza.

Pamiętajcie! Jesteście posłani; niech wasza posługa będzie owocna mocą tej Ofiary, którą sprawuję za was, za wasze rodziny; niech będzie owocna mocą Bożego błogosławieństwa. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media